0
Zoeken Winkelmand 0

Annemoon van Dienst

Lees hier de blogs van:

Naam: Annemoon van Dienst
Sport: Mountainbike
Geboortedatum: 03-02-2003
Afkomstig uit: Gorssel
Behaalde doelen: Viervoudig Nederlands kampioen mountainbiken, Nederlands kampioen veldrijden 2016, 1e plaats 3-Nations-Cup eindklassement Nieuwelingen, 10e plaats junior serie Spanje en 3e plaats NK veldrijden

Facebook | Instagram

>> Terug naar overzicht Zwarte Cross Talententuin

24-09-2021: Op zoek naar plezier!

Op zoek naar plezier, dat ben ik! Sinds mijn keuze duidelijk was om te stoppen met mountainbike ben ik gaan nadenken wat ik nou wel wil. Nog steeds een vraag waar ik nog niet echt een concreet antwoord op heb eigenlijk 😅. Het is moeilijk om van altijd een doel te hebben gehad (Olympische Spelen op de mountainbike), naar een soort ‘zwart gat’ te gaan (niet meer weten in welke sport dit is, of dit überhaupt nog wel is wat je wilt). Mountainbike was mijn sport, hobby en toekomst.

Wat wil ik dan nu? Ik ben begonnen met baanwielrennen. Ik vind het sprinten en de techniek heel erg leuk, de langere onderdelen liggen mij iets minder. De afgelopen tijd hebben we veel duur gedaan op de baan en ik ben enorm benieuwd naar de sprint-onderdelen! Om mijn plezier in het sporten weer terug te krijgen probeer ik zo veel mogelijk sporten uit te proberen. Ook sporten waarbij ik niet perse een Olympische droom bij heb 😉 Misschien geeft dat me ook wel een soort van rust? De druk die ik bij die sporten even van mijn schouders af kan halen. Overal word ik enorm fijn ontvangen, ik mag wielrennen met het RDE (een groep meiden uit het oosten, zij combineren de passie voor wielrennen (weg, baan, ATB, veld) met plezier en prestaties), ik squash, skeeler en zwem met mijn vriendin, doe fitness met een vriend en ga vaak samen met mijn moeder hardlopen. Ik vind het heerlijk om al deze sporten uit te proberen en hier de techniek steeds verder van onder controle te krijgen. Op dit moment probeer ik ‘mijn doel’ even los te laten. Ik heb voor nu een nieuw doel, plezier krijgen in wat ik doe!

08-09-2021: Spannende dag!

Vandaag ging ik voor het eerst sinds lange tijd de baan op! Samen met een aantal jongens ben ik gaan kijken of het baanwielrennen wel echt iets voor mij is. We kregen eerst een korte uitleg, gevolgd door het passen van de leenfietsen. Toen dat gereed was konden de eigen pedalen erop gemonteerd worden en toen konden we de baan op. Het voelde heel raar aan het begin, want je kan je benen dus niet stil houden. De pedalen blijven namelijk doordraaien wanneer je je benen stilhoudt. Wanneer je het dus zou vergeten maak je een flinke klapper ;). Remmen doe je door tegendruk te geven op de pedalen en schakelen is niet mogelijk: er zitten namelijk geen versnellingen op een baanfiets. Ik vond het aan het begin nog erg spannend om helemaal bovenin de baan te gaan en staand aan te zetten. De baan in Apeldoorn heeft bochten met een hellingshoek van 45 graden. Toen we een beetje kennis hadden gemaakt met de fiets en de baan, begonnen we met het gebruikmaken van de verschillende hoogtes in de baan. Wanneer je tegen de helling op naar boven stuurt verlies je snelheid en wanneer je van de helling naar beneden stuurt maak je juist meer snelheid. Na het kennismaken en het testen hebben we de 200 meter sprint geoefend en wat starts vanuit stilstand. Het was een leuke ervaring en ik heb nu al zin om snel weer eens de baan op te gaan!

26-08-2021: Dit was één van de moeilijkste keuzes in mijn hele leven...

Ben ik nog wel gelukkig zo? Die vraag ging maanden lang, 1000 keer per dag, door mijn hoofd heen. Ben ik wel echt gelukkig op dit moment? Al 12 jaar lang genoot ik van de allermooiste sport van de wereld: mountainbike! Elke dag trainen voor alle mooie wedstrijden die ik mocht rijden. Wanneer ik op mijn fiets zat, was ik pas echt mezelf. Ik kon mijn hoofd helemaal leeg trappen en ik ontmoette de mooiste mensen. Elke training was weer een uitdaging en ik pakte deze altijd met beide handen aan. Wanneer ik getraind had voelde ik me sterk en kon ik mij extra goed concentreren op andere dingen zoals school, vrienden en familie. Ik genoot ervan om door de bossen te crossen samen met mijn papa, club of teamgenootjes, wedstrijden te rijden in welke omstandigheden dan ook, het vies thuis komen en weer een blik van mama te krijgen: “Kan je niet gewoon om die plassen heen Annemoon?” 😉 Mountainbike is al die jaren mijn leven geweest en ik wilde er alles voor doen en laten. Tot een paar maanden geleden…

Alles wat ik hierboven beschreven heb was er ineens niet meer. Alles wat ik deed begon te voelen als een verplichting, maar er was helemaal niemand waarvan het moest. Ik was de enige die mijzelf die druk op legde. Ik moest en zal doorgaan met wat ik al die tijd leuk had gevonden, het plezier zou vanzelf wel weer terugkomen. Mijn prestaties in trainingen en wedstrijden gingen steeds verder achteruit en ik snapte maar niet waarom. Vele uren maakte ik op mijn fiets en ik trainde elke dag keihard. Al dit harde werken beloonde niet, ik boekte geen vooruitgang, sterker nog: ik ging alleen maar achteruit. Veel vragen spookten door mijn hoofd. Hoe kan dit nou? Ik train hard, ik let goed op mijn voeding en ik zorg dat ik elke dag goed slaap. Eén ding miste er: mijn plezier. En geloof mij, zonder plezier ben je nergens… Ik fietste rond in het niks en vroeg me af waar ik het allemaal nog voor deed. En waar deed ik het eigenlijk voor? Niemand verplichte mij elke dag vroeg op te staan om hard te gaan trainen, niemand verplichte mij om alles te doen voor mijn sport, alleen ikzelf.

Toen mijn vader mij laatst de vraag stelde of ik nog wel echt gelukkig was, brak ik. Al die tijd leek ik niet te weten wat er was, maar ik hoefde geen seconde na te denken over mijn antwoord. “Nee, ik ben niet gelukkig zo pap.” ”Maar wat wil je dan wel?” “Ik wil stoppen pap.” Het antwoord wat ik hoopte nooit te hoeven geven… maar wat gaf het een rust in mijn hoofd.

Mountainbike maakt mij op dit moment niet meer gelukkig, maar het is en blijft een prachtige sport. Nog steeds heb ik maar één droom en die droom is alleen nog maar sterker geworden. Ik wil op de Olympische Spelen staan, in welke sport dan ook! Het was één van de moeilijkste keuzes, maar misschien komt er wel iets heel moois uit. 12 jaar lang heb ik genoten van het mountainbiken en nu ga ik (hopelijk) jarenlang genieten van een andere hele mooie sport! Dit was het laatste hoofdstuk van mijn mountainbike boek en ik ben er helemaal klaar voor om een nieuw boek open te slaan. Ik heb nog zoveel mooie doelen en ideeën en ik kan niet wachten om deze met de hele wereld te delen.

Ik heb nog een weekje rust en dan start mijn eerste hoofdstuk al: de baan! Geen idee of deze sport mij gaat liggen en hoe dit gaat uitpakken, maar dat wordt vervolgd! Ik begin weer met lege witte bladzijdes waar wel miljoenen woorden op kunnen. Met fietsen ga ik niet stoppen, maar nu neem ik er eentje zonder versnellingen en remmen! 😉 Wat ik eerder al zei: zonder plezier ben je nergens. Volg je har en doe de dingen je leuk vindt!

13-08-2021: Parcoursverkenning

Wanneer ik een wedstrijd heb reis ik altijd minimaal één dag van tevoren af naar de desbetreffende locatie. Dit doe ik om het parcours goed te verkennen! Samen met mijn teamgenoten, trainer en coach lopen of rijden we het rondje een aantal keer. Een mountainbikeparcours bestaat uit verschillende moeilijke passages en lange en korte klimmen. Elke passage neem ik goed door in mijn hoofd: wat is de snelste lijn, hoe kan ik die het beste rijden, wat doe ik als iemand anders die lijn neemt en ik wil graag inhalen? Voor al die vragen zoek ik een antwoord! Alle secondes die ik sneller ben dan een ander tellen, ik moet dus zo min mogelijk foutjes maken in de wedstrijd. Het is leuk om dit samen te doen met teamgenootjes, omdat iedereen weer iets anders ziet! Ook is het leuk om te zien wat rijders buiten je eigen team doen. Beetje afkijken wat de concurrent doet natuurlijk 😉 Een parcoursverkenning is dus al de halve voorbereiding voor een wedstrijd, mentaal en fysiek!

30-07-2021: Trainen op hartslagen in verschillende zones

Trainen doe ik het liefst op gevoel en op mijn hartslagen. 2 keer per jaar doe ik een inspanningstest. Hier komen dan bepaalde hartslagzones uit. Door middel van tapejes en draden wordt mijn hart in de gaten gehouden en door middel van een soort masker om mijn hoofd mijn ademhaling. 3 minuten lang trap ik een aantal wattages, na elke 3 minuten komt er steeds 30 watt bij. Ze kunnen zo meten wat mijn hartslag doet en wanneer ik zwaarder begin te ademen. Zo worden mijn juiste waardes en mijn juiste hartslagzones bepaald, zodat ik optimaal kan ontwikkelen in mijn trainingen. Het aantal hartslagen per minuut verschilt heel erg per persoon! Zelf haal ik niet hele hoge hartslagen (maximaal 190 hartslagen per minuut), maar bijvoorbeeld een teamgenoot van mij zit wel weer heel snel in wat hogere hartslagen (maximaal 212 hartslagen per minuut). Ik train meestal met 5 verschillende zones. Zone 1 en 2 houden allebei in dat je rustig fietst. Mijn trainer zet dan bijvoorbeeld in mijn trainingsschema “2 uur rustige duur in zone 1 en 2” (Voorbeeldje: Mijn hartslagen verschillen dan tussen de 116 tot 156 slagen per minuut). Dit betekent dat ik rustig moet fietsen met een hartslag niet boven de 156 slagen per minuut. Zone 3 is net onder je omslagpunt, je zou dit dus uren lang vol kunnen houden .Je omslagpunt is het punt voordat je gaat verzuren; meestal voel je dit wanneer je even hebt stil gestaan in een training en dan weer opstapt. Je benen of armen voelen dan even heel zwaar aan en het voelt alsof ze helemaal vollopen. Zone 4 en zone 5 zijn de zwaardere zones, deze gebruik je altijd in interval trainingen. Een intervaltraining is een training waarbij je blokjes (een aantal minuten) hebt waarin je maximaal alles geeft. Je trapt dan door je verzuring heen en probeert je maximale hartslagen te halen, alles geven dus! Zoals ik al zei verschillen hartslagen heel erg per persoon, maar wanneer je je eigen zones goed kent is het heel fijn om hiermee te trainen. Vooral bij intervaltrainingen is het fijn om te zien dat je je hoge hartslagen kan halen. Ook kan je aan je hartslag goed zien of je fit bent of juist een beetje oververmoeid, dan is het dus tijd om een tijdje iets rustiger aan te doen. Een hartslag zegt heel veel over je fitheid en over hoe je je op een dag kan voelen. Elke ochtend schrijf ik ook mijn ochtendhartslag op, hieraan kan mijn trainer en natuurlijk ik zelf zien of ik vermoeid ben van de trainingen of dat ik fris en fruitig wakker ben geworden!

16-07-2021: Krachttraining

Onderstaande video geeft een indicatie van hoe een krachttraining er bij ons ongeveer uitziet. We werken niet alleen met grote gewichten, maar zijn vooral ook bezig met mobiliteit en stabiliteit. Dit doen we voor bijvoorbeeld onverwachte bewegingen die we vaak krijgen tijdens het afdalen op de mountainbike. Daarnaast is het ook gewoon goed voor een optimale houding op de fiets.

02-07-2021: Even voorstellen

Annemoon schreef deze week haar blog voor het Achterhoek Nieuws. Deze verschijnt in alle edities van het Achterhoek Nieuws en iedere maand schrijft één van onze Talententuiners hier een blog voor. 

Hallo allemaal! Ik ben Annemoon, een 18-jarige mountainbiker. Al twaalf jaar lang geniet ik van deze sport. Samen met mijn vader begon ik in de weekenden op mijn roze fietsje met crossen door de bossen. In 2011 deed ik voor het eerst mee aan een training bij wielervereniging ETP-Zutphen. Hier leerde ik op de juiste momenten te schakelen, remmen, te klimmen en af te dalen. Het liefst stapte ik elke dag na school op de fiets om weer lekker te spelen en bij te leren. In 2012 daagde mijn oom mij uit om eens een wedstrijdje te gaan rijden, maar dit durfde ik niet. Pas toen hij mij € 100,- bood voor vijf wedstrijden had ik wat moed verzameld en ging ik van start bij mijn eerste wedstrijd in Holten. Als klein meisje stond ik aan de start, niet wetende wat een wedstrijd allemaal inhoudt. “Je moet gewoon lekker genieten!” zei mijn vader tegen me. Het startschot klonk en ik heb de hele wedstrijd genoten! Nu ben ik verslaafd aan het gevoel van wedstrijden rijden en kom ik er niet meer vanaf ;)Sinds 2019 zit ik bij TalentNED. Hier krijg ik de kans om mij optimaal te ontwikkelen. Samen reizen we door heel Europa voor de mooiste wedstrijden. TalentNED bestaat uit zes renners en een groep met staf, bestaande uit: fysiotherapeuten, coach, trainers, psycholoog, mechaniekers en arts. We wonen samen in Enschede met nog tien andere schaatsers. We kunnen zo samen trainen en veel van elkaar leren.

Na een korte stop reed ik de afgelopen weken weer mijn eerste wedstrijden. Een week voor de wedstrijden reizen we met het hele team af naar de desbetreffende locatie. We kunnen ons dan eerst goed settelen en het parcours vast verkennen. Deze keer stonden Sittard (Nederland) en La Thuile (Italië) op het programma. Een mountainbikewedstrijd is een rondje van ca. 3/4 kilometer met allemaal verschillende technische passages. Zo heb je afdalingen met stenen, boomstammen en openliggende wortels, maar ook technische steile en lange klimmen. In een wedstrijd start je met een grote groep renners van je eigen leeftijd en is het de bedoeling om als eerste na 1,5 uur over de finish te komen. Mijn wedstrijd in Sittard ging heel goed! Ik heb genoten van de wedstrijd, maar vooral ook van de gezelligheid daaromheen. In de Nederlandse mountainbikewereld is iedereen eigenlijk gewoon één grote familie: iedereen kent elkaar en je maakt overal een praatje. Dit was de eerste wedstrijd na een super lange periode dat er een wedstrijd werd gereden in Nederland. Het was dus fijn om mijn familie weer te kunnen zien en spreken! Uiteindelijk eindigde ik op een tweede plek en kon ik met een mooi resultaat en een super tevreden gevoel naar de wedstrijd in Italië. Ook hier heb ik met een lach op mijn gezicht genoten van het prachtige parcours en ben ik tevreden met mijn resultaat! (18de). Nu hebben we weer even een korte trainingsperiode en dan hebben we weer twee wedstrijden op de planning staan in het prachtige Nederland!

18-06-2021: Mountainbiken

Trainen voor het mountainbiken houdt zeker niet alleen uren op een mountainbike maken in. Naast het mountainbiken train ik ook veel op de weg, loop ik vaak hard en daarnaast ben ik ook vaak te vinden in het krachthonk.

Fietsen bestaat uit verschillende disciplines: mijn discipline is mountainbike. Dit betekent niet dat ik alleen maar deze discipline beoefen, want trainen doe ik ook op de racefiets, veldrijfiets en af en toe zelfs op de BMX. De meeste uren maak ik op de racefiets. Hier train ik de lange duurritten op om een mooi duurvermogen op te bouwen. Daarnaast zit ik natuurlijk ook heel veel op mijn mountainbike. Je leert de fiets op deze manier zo goed mogelijk kennen en je kan natuurlijk allerlei verschillende trainingen doen op een mountainbike. Duurritten, intervaltrainingen, losfietsen en techniek trainingen: eigenlijk is de mountainbike gewoon multifunctioneel ;). In de winter pakken we wat vaker de veldrijfiets, want mountainbike is van nature meer een zomersport en veldrijden gebeurt in de winter. Op de veldrijfiets kunnen we onze techniek – in bijvoorbeeld het zand – wat extra bijspijkeren. Dan hebben we alleen nog de BMX over, ja die is natuurlijk prachtig om lekker mee te stunten en te spelen!

Naast de verschillende fietsdisciplines doe ik ook nog hele andere trainingen, zoals hardlopen. Dit is echt lekker om even je kop leeg te rennen en daarnaast is het ook heel goed voor een fiester om te doen. Je kan een super zware training in een wat kortere tijd heel efficiënt afwerken. Je kan een stukje rustig gaan rennen en lekker aan je duur werken, maar je kan ook even lekker een paar keer helemaal kapot gaan in een uur en je hogere zones even een prikkel geven. Trainen doen wij in verschillende zones, hier zal ik later nog wat meer over vertellen!

Ook doe ik 2 tot 3 keer in de week krachttraining. Bij deze trainingen zorgen mijn trainer en ik ervoor dat mijn stabiliteit en kracht verbeterd worden. Ik vind deze trainingen altijd heel leuk omdat je jezelf altijd weer een beetje meer kan uitdagen met wat extra gewicht of je kan proberen wat extra balans te krijgen.

Buiten dat het erg belangrijk is om deze verschillende trainingen te doen houdt de afwisseling het trainen natuurlijk ook extra leuk!

03-06-2021: Mountainbiken

Trainen voor het mountainbiken houdt zeker niet alleen uren op een mountainbike maken in. Ik train daarnaast ook veel op de weg, loop vaak hard en ben vaak te vinden in het krachthonk. Check de video voor een sfeerimpressie van zo’n training!

21-05-2021: Mountainbike-wedstrijd

Hoe ziet een mountainbike wedstrijd en alles daaromheen er nou uit?
Aan het begin van het jaar maken mijn trainer en coach samen een wedstrijd schema voor het seizoen klaar. Hierin wordt rekening gehouden met trainingen, reizen en rust. Wanneer dit schema klaar is wordt dit aan ons getoond en kunnen wij ons dus ruim van te voren voorbereiden op welke wedstrijden er op ons staan te wachten!

Als er een wedstrijdweekend op de planning staat gaan we bijna altijd al een week van tevoren naar de bestemming. Dit doen we zodat we goed kunnen wennen aan de omgeving en het zorgt voor een ontspannen sfeer. Je hebt de tijd om even te settelen en je zit niet een dag later meteen op je wedstrijd. We rijden met auto’s en bussen volgeladen met fietsen en koffers naar een wedstrijd toe.

Hier verblijven wij vaak in een huisje, maar soms ook in een hotel. Het voordeel van een huisje is dat je altijd zelf de mogelijkheid hebt om te koken en zelf tijden in de handen hebt. Koken, wassen en schoonmaken doen we dus ook allemaal samen als een team! Een ander voordeel is dat je echt als team leeft en dus van elkaar kunt leren en elkaar kunt ondersteunen waar nodig is. Eén of twee dagen voor de wedstrijd gaan we het parcours op om te zorgen dat we de moeilijke passages zo goed en snel mogelijk kunnen rijden. Een mountainbikeparcours bestaat meestal uit een paar flinke afdalingen en zware klimmen en is ongeveer 3,5 kilometer lang. Dit verschilt natuurlijk elke keer weer, dat maakt de sport extra mooi vind ik ;). Mijn wedstrijd duurt 1,5 uur lang. De hoeveelheid rondjes wordt dus hier op gebaseerd. Meestal rijdt je zo’n 4/5 rondjes in een wedstrijd, maar dit ligt aan de snelheid waarop de rondes worden afgelegd. Degene die als eerste over de finish komt na 1,5 uur is de winnaar van de wedstrijd! Wanneer ik alle stukken goed in mijn hoofd heb zitten kan het echt gaan gebeuren! De wedstrijd zelf!

Dit is ongeveer hoe mijn wedstrijd dag eruitziet:
De avond voor mijn wedstrijd zorg ik dat ik alle tijden uitgerekend heb waarop ik moet eten. Het is belangrijk om 3 uur van te voren je laatste ‘zware’ maaltijd gegeten te hebben. Dit is omdat je hier anders last van gaat krijgen tijdens de wedstrijd. Op basis van mijn starttijd zet ik dus mijn wekkers en zorg ik dus ook dat ik dan mijn eten klaar heb. 7 boterhammen met suiker is mijn vaste ritueel. Iedere sporter heeft zijn eigen voorkeur, maar dit is wat voor mij werkt. Ook zorg ik de avond van tevoren ervoor dat ik al mijn bidonnen met sportvoeding en water gevuld heb voor tijdens de wedstrijd. Een tas met een reserve helm, reserve schoenen en bidons geef ik dan af aan de mechanieker. De mechanieker staat in een verzorgingspost. Een verzorgingspost is een strook van ongeveer 20 meter in het wedstrijd parcours, hier kan je een bidon aanpakken om even snel wat te drinken of wanneer je materiaal pech hebt kan dit hier gemaakt worden. Ik zorg er dus voor dat onze mechanieker mijn spullen compleet en wensen duidelijk heeft. Na mijn eten rijden we naar het wedstrijd parcours toe en kan het echte voorbereiden gaan beginnen. Op het wedstrijdparcours heeft ieder team zijn eigen team plaats, hier zet ieder team zijn eigen tent op. Zo kan je dus droog of uit de zon je voorbereiding optimaal afwerken. Als ik aankom zorg ik meestal dat mijn yoga matje en mijn roller klaar liggen zodat ik hier later geen stress van krijg. Het yoga matje gebruik ik om mijn spieren nog even goed op spanning te zetten met wat oefeningen die mijn fysio voor mij heeft uitgeschreven. De roller is voor het warm fietsen. Je kan hier je fiets op zetten, zo kan je fietsen op je plaats. Een uur van mijn starttijd af begin ik met mijn oefeningen en het warm fietsen, op dit moment beginnen de zenuwen altijd echt te komen. Ik luister lekker naar mijn muziek en zit dan echt even in mijn eigen wereldje. 15 minuten voor de start fiets ik naar de startblokken toe, hier worden we om de beurt opgeroepen voor de startplek.

Je startplek is gebaseerd op je vorige wedstrijdresultaten, hoe beter je dus gereden hebt in je vorige wedstrijden, hoe verder je vooraan staat bij je volgende wedstrijd. Meestal starten er rond de 50 meiden en op elke startrij staan 6 rijders. 15 seconden voor de start krijg je het laatste seintje van de jury en daarna klinkt het startschot. Vanaf dan is het verstand op 0 en 1,5 uur knallen en lekker genieten!

06-05-2021: Het jaar 2020

Ik denk dat we het er allemaal wel mee eens zijn dat 2020 een jaar was met een hoop tegenslagen, maar dat het ook een jaar was waarin we een hoop konden leren. Voor mij was het leren omgaan met tegenslagen wel een ding het afgelopen jaar.

Het jaar zag er – in vogelvlucht – zo uit voor mij: Mijn seizoen begon in februari, in het prachtige Spanje. Hier reed ik mijn allereerste junior serie. Samen met het team hadden we een huisje voor twee weken in Girona. De spanning begon al tijdens het vliegen, want ik vloog een paar dagen later pas richting Spanje i.v.m. een belangrijk project op school. Dit was dus mijn allereerste keer dat ik alleen vloog. Eenmaal aangekomen stond mijn coach al klaar om mij op te vangen, zodat we samen de weg naar de rest van het team konden vervolgen. We zaten in een heerlijk afgelegen huisje en konden optimaal genieten van de omgeving en ongegeneerd luisteren naar onze harde, maar voor slechte muziek.

In het weekend was het zover: mijn eerste wedstrijd, met de hele wereldtop aan de start. Spannend, maar zo leuk! Ik moet oprijden op de derde startrij en heb na het startschot anderhalf uur lang genoten van een prachtige wedstrijd. Toen wij twee weken later hoorde dat de eerstvolgende wedstrijd was afgelast door corona baalde ik ook flink, want ik zat er net zo lekker in. In die tijd was het allemaal nog erg pril en dus ging ik ervanuit dat we met een paar weken wel weer zouden gaan knallen. Maar helaas, dat belletje bleef zich maar herhalen… Het was moeilijk om elke week hard te trainen en de motivatie hoog te houden, terwijl je elke week weer ‘teleurgesteld’ werd met het nieuws dat de wedstrijd werd afgelast.

Ondanks alles hebben we er met z’n allen toch nog een super mooi jaar van kunnen maken. Door op trainingskamp te gaan – in zowel Nederland als in het buitenland – konden we elkaar goed uitdagen en onderling wat wedstrijdjes houden, zodat we toch nog wel de prikkels kregen. Daarnaast heb ik het seizoen ook nog eens af kunnen sluiten met een mooie derde plek op het Nederlands kampioenschap.

Nu kijken we uit naar een super mooi seizoen 2021 en gaan we hopelijk weer lekker knallen! Eén ding is zeker: van tegenslagen leer je en word je alleen maar sterker!

Introductie

Hallo allemaal!

Mijn naam is Annemoon, ik ben 18 jaar oud en beoefen de sport mountainbike. Ik ben geboren in Gorssel en daar woon ik samen met mijn ouders, zus en hondje. Sinds mijn 8e geniet ik al van mijn sport. Samen met mijn vader ging ik dan in de weekenden lekker de bossen in om te crossen. Op 9-jarige leeftijd ben ik met fietsen begonnen bij wielersportvereniging ETP-Zutphen. Daar heb ik enorm veel geleerd.

Doordeweeks draaiden wij 100 bochtjes op het kleine, maar prachtige parcours in Zutphen en in de weekenden gingen we de bossen in om de omgeving te ontdekken. Ik werd steeds fanatieker, maar durfde nog geen wedstrijden te rijden. Totdat mijn oom mij een keertje uitdaagde op een verjaardag. Hij zei: ”Je krijgt van mij € 100,- als jij 5 wedstrijdjes gaat rijden.” Dat klonk wel als muziek in mijn oren. Dus daar ging ik, op naar de eerste wedstrijd in Holten. Samen met het hele gezin en natuurlijk opa! Team van Dienst. Zenuwachtig stond ik aan de start en keek ik om mij heen naar mijn sterke tegenstanders. Het fluitsignaal klonk en alle zenuwen waren in één keer verdwenen. Ik weet nog goed dat ik bij het podium stond, maar ik werd maar niet opgenoemd. Later bleek dat ik zelfs alle jongens op een rondje had gereden en dat ze daarom dachten dat ik als laatste was geëindigd. Nog steeds leuk om op terug te kijken met zijn allen! Daarna nooit meer kunnen stoppen met wedstrijden rijden. Ik geniet elke keer weer van het gevoel van de adrenaline wat door je lichaam jaagt. En die € 100,-, die heb ik gekregen! 🙂

In 2018 kreeg ik mijn eerste team-aanbod. Enorm spannend, want ik wist niet wat dit allemaal inhield en was bang dat dit mijn vrijheid zou beperken. Na veel overleggen thuis heb ik toch besloten aan te sluiten bij het Zwiep fietsen Nijwald off-road team. Ik kan niet beschrijven hoe ontiegelijk veel ik hier geleerd heb en vooral hoeveel plezier ik heb gehad met de trainers en andere teamleden! Een jaar later werd ik gevraagd door team TalentNED. Dit is nu mijn huidige team. TalentNED neemt jonge talentvolle Nederlandse sporters aan om ze goed voor te bereiden voor het hoogste prestatieniveau. Dit doen ze door talentontwikkeling op de kaart te zetten middels een onderscheidende visie, de juiste begeleiding en passende faciliteiten. We wonen met 6 mountainbikers samen in Sittard en leren hier enorm veel van elkaar. We trainen hier 6 dagen in de week en 2 keer per dag. Deze trainingen variëren tussen kracht, interval en duurtrainingen op de mountainbike, veldrijfiets en racefiets. Niet alleen fysiek kunnen wij elkaar hier helpen en van elkaar leren, maar ook mentaal groeien we allemaal enorm. Ik ben enorm dankbaar voor alle kansen die ik gekregen heb de afgelopen jaren, en kan niet wachten om nog heel veel andere prachtige jaren te mogen meemaken!

Met vriendelijke groet,

Annemoon van Dienst

SCROLLEN