0
Zoeken Winkelmand 0

Jeffrey Buis

Lees hier de blogs van:

Naam: Jeffrey Buis
Sport: Motorsport / wegrace
Geboortedatum: 27-12-2001
Afkomstig uit: Steenwijkerwold
Behaalde doelen: Wereldkampioen Supersport 300 klasse 2020

Website | Facebook | Instagram

>> Terug naar overzicht Zwarte Cross Talententuin

24-09-221: Een plan dat goed uitpakt

Wanneer je met zo’n 30 coureurs binnen drie seconden aan het racen bent, is het lastig om je vooraf bedachte plan exact te laten werken. Tenslotte heeft iedere motorcoureur hetzelfde doel: de wedstrijd winnen. Dit is vergelijkbaar met wielrennen, waar iedereen vooraf ook een plan bedenkt om de koers of etappe te winnen. Het voordeel bij wielrennen is nog dat je regelmatig als team samenwerkt om één wielrenner te laten winnen. In de motorsport is dat anders. Ik race in het WK voor MTM Kawasaki. We hebben een team met vier rijders: Adrian Huertas (Spanje), Koen Meuffels (Nederland), Yuta Okaya (Japan) en mijzelf. En alle vier zijn we snel genoeg om te kunnen winnen! Natuurlijk proberen we elkaar te helpen waar we kunnen in de trainingen en buiten de baan, maar tijdens een wedstrijd is het ieder voor zich.

Afgelopen weekend raceten we op het Circuit de Barcelona-Catalunya. Ik had in de trainingen al een goed gevoel en was telkens snel. Voorafgaand aan de eerste race maakten we zoals altijd een plan, maar dan is het natuurlijk nog maar afwachten of het ook gaat lukken. Omdat ik het gevoel had één van de snelsten op de baan te zijn, was het plan om in de race zo snel mogelijk de kop te pakken en dit zoveel mogelijk vast te houden. Ik wist dat het met de slipstream – het voordeel dat je hebt als je kort achter iemand rijdt op het rechte stuk – praktisch onmogelijk was om weg te komen. Maar wanneer ik veel op kop zou rijden kon ik wel uit het gedrang blijven. Het eerste deel van het plan lukte gelijk, want na een goede start kon ik in de eerste ronde de leiding pakken. Ik werd gedurende de race wel regelmatig gepasseerd, maar het lukte ook telkens om snel te counteren. Soms lukte het zelfs om iets een gaatje te slaan ten opzichte van de kopgroep. Ik ging als eerste de laatste ronde in. Dat is niet altijd de beste tactiek, want dan ben je ook een prooi voor je achtervolgers om op aan te vallen. Maar omdat ik zo’n goede snelheid had, lukte het mij om iets weg te rijden. Daarnaast hoopte ik dat de rijders daarachter met elkaar zouden gaan strijden en dat gebeurde. Ik kon in de laatste ronde de leiding vasthouden en niemand kwam over mij heen via de slipstream. Zo won ik mijn tweede race van het seizoen! Het was helemaal super dat ons vooraf bedachte plan zo mooi uitpakte!

Echter was de tweede race een voorbeeld hoe een plan ook heel snel de andere kant op kan vallen. Het plan was exact hetzelfde. Ik probeerde opnieuw veel voorop te rijden. Het leek er zelfs een tijdje op dat we met vijf rijders weg konden rijden, maar er werd niet goed samengewerkt. In de voorlaatste ronde werd ik vanuit de slipstream opgeslokt en viel ik terug midden in de groep naar plaats tien. Er was niet genoeg tijd om naar voren te komen en toen werd ik slechts zevende. Zo snel kan het veranderen, maar dat is ook het mooie van de motorsport!

Fotocredits: Randy van Maasdijk

09-09-2021: Achter de schermen van een raceteam

Zoals in mijn eerdere blogs aangegeven, race ik in de WK Supersport 300 klasse. Een raceweekend begint op vrijdag met de trainingen, gevolgd door de kwalificatie en eerste race op zaterdag en wordt afgesloten met de tweede race op zondag. Van de buitenkant lijkt een raceweekend te bestaan uit ‘slechts’ drie dagen, maar in de praktijk is het voor de coureurs, teams en alle betrokkenen veel meer dan drie dagen. Een raceweekend begint eigenlijk al op donderdag. Dit is een zeer belangrijke dag in de voorbereiding. Op deze dag spreken we met het team alles door; het plan van aanpak tijdens de trainingen, maar bijvoorbeeld ook met welke afstelling van de motor we gaan beginnen. Daarnaast is het voor mij als coureur een dag waarop ik mijn pak, helm etc. moet laten keuren. Dit moet iedere wedstrijd opnieuw. Dat is ook heel begrijpelijk, aangezien er alles aan wordt gedaan om de sport zo veilig mogelijk te maken. Ook staat donderdags de ‘trackwalk’ op het programma. Dat is het moment dat het circuit voor teams en coureurs geopend wordt om eroverheen te lopen of te fietsen. Zo kan je baan van dichtbij bekijken en exact zien hoe de bochten lopen en kijken waar eventueel een hobbeltje zit.

Maar voordat je donderdags op het circuit bent, gaat er ook al een hele route aan vooraf. Bij aankomst op het circuit werkt de organisatie met een speciale app waarin jij je vooraf moet registreren. Deze app is gemaakt sinds de coronasituatie, waarin je naast de standaardgegevens, ook een negatief testbewijs of vaccinatiebewijs kan uploaden. Alleen mensen die bij een team horen hebben toegang tot de paddock. Zo wordt er gezorgd dat de paddock zo veilig mogelijk blijft betreft het coronavirus. Aangezien het een wereldkampioenschap betreft, zijn wij ook nog steeds verplicht om een mondkapje te dragen. Ik kijk wel uit naar de tijd dat het publiek ook weer welkom is in de paddock, want dat was toch wel een stuk gezelliger en leuker.

Ik heb het geluk dat ik Henk & Wijnie van Wolfswinkel (H&W Race Support) aan mijn zijde heb, die naar alle circuits met mij meereizen. Zij reizen met een camper. Dat is voor mij ideaal, omdat deze camper ook op de paddock geplaatst worden. Ik kan daarom het hele weekend op het circuit blijven en hoef ’s avonds niet naar een hotel. Tussen de trainingen en wedstrijden door kan ik ook even mijn rust zoeken in de camper. Dat is voor mij echt een meerwaarde en ook één van de onderdelen van het succes waarmee we vorig jaar de wereldtitel hebben behaald. Het zit hem in de topsport in kleine dingen die het verschil maken.

We racen onder andere in Spanje, Italië, Frankrijk en Tsjechië. Dat betekent dat we meestal op dinsdag of uiterlijk woensdag vertrekken vanuit Nederland om ongeveer een week later weer terug te komen. Wie denkt dus dat een raceweekend uit slechts drie dagen bestaat heeft het mis. Wij zijn als coureurs niet de enigen natuurlijk, want rondom het MTM Kawasaki-team waar ik voor race, zijn er wel zo’n 20 andere mensen bij betrokken. Het team bestaat uit vier coureurs, die allemaal een monteur hebben. Daarnaast hebben we nog iemand speciaal voor de data, iemand voor de motorblokken, een bandenman, een teammanager, een aantal begeleiders van de rijders, vrachtwagenchauffeurs, mensen van de catering en iemand voor media/PR van het team. De sfeer binnen het team is uitstekend. Dat mag ook wel, want we zijn veel bij elkaar. Vanaf volgende week (17 t/m 19 september) gaan we drie weekenden achter elkaar racen in Barcelona (Spanje), Jerez (Spanje) en Portimão (Portugal). Dat betekent voor ons ook drie weken van huis, want ik ga samen met Henk & Wijnie met de camper van circuit naar circuit. En dat er naast professioneel racen op zijn tijd ook ruimte is voor gezelligheid, is volgens mij wel aan de foto’s te zien

26-08-2021: Goed debuut in de Supersport 600 klasse

Momenteel race ik in de WK Supersport 300 klasse, waarin ik vorig jaar wereldkampioen werd. Dit jaar probeer ik mijn titel te prolongeren. Momenteel sta ik derde in de tussenstand. De volgende stap in mijn carrière zou de Supersport 600 klasse zijn. Dat zijn zwaardere motoren, die ook een totaal andere rijstijl vragen. Dat is niet iets wat je zomaar even leert. We hebben er daarom voor gekozen om ons voor te bereiden op een mogelijke overstap, door regelmatig te trainen met een Supersport 600-motor. Dit doe ik met een Kawasaki ZX-6R.

In het voorseizoen en ook in de afgelopen maanden heb ik regelmatig trainingsdagen gehad met deze motor, alleen had ik nog niet eerder een wedstrijd gereden in de Supersport 600 klasse in een competitief kampioenschap. De ronde van het Duitse IDM kampioenschap op het TT Circuit Assen was de perfecte kans om mij te meten op internationaal niveau – in deze – voor mij nieuwe klasse. De snelste rijders in deze klasse kunnen ook goed meekomen op WK-niveau.

Het ging in de trainingen niet slecht en ik wist mijn persoonlijk record op het TT Circuit Assen telkens verder aan te scherpen. Ik kwalificeerde mij uiteindelijk als veertiende voor de races. In de eerste race had ik een goede start en wist gelijk wat plaatsen te winnen. Ik kwam in de tweede groep terecht. Gedurende de race kon ik goed tempo rijden en in de tweede helft van de race was ik maar weinig langzamer dan de allersnelsten. Uiteindelijk finishte ik als achtste, een goed resultaat in mijn allereerste IDM Supersport 600 race, terwijl alle rijders die voor mij finishten al WK-ervaring hebben in deze klasse. In de tweede race kon ik mijn rondetijd nog verder verbeteren en wist ik als negende te finishen. Overall heel erg blij met mijn debuut in de Supersport 600 klasse; dat smaakt naar meer!

Fotocredits: Damon Teerink

13-08-2021: WK-zege in Tsjechië na fotofinish!

0.008 seconde was het verschil met de nummer twee, maar mijn eerste WK-overwinning van het seizoen 2021 is binnen! Afgelopen weekend (6 t/m 8 augustus) racete ik op het Autodrom Most in Tsjechië. Het was de vierde ronde, zevende en achtste race, van het WK Supersport 300 (wegrace)kampioenschap. Het circuit van Most was nieuw op de kalender, waardoor het voor alle rijders een nieuwe uitdaging was. In de eerste race reed ik ook al in de kopgroep en werd ik zevende. In de tweede race zat ik opnieuw in de kopgroep. Ik reed lang aan de staart van de groep van zo’n acht rijders. Het plan was om in de laatste ronde toe te slaan. De ene keer lukt je plan niet en andere keer valt het wel de goede kant op. Dit was zo’n dag en werd ik eerste na een fotofinish. Door het goede weekend ben ik gestegen naar de derde plaats in de tussenstand van het wereldkampioen. Er zijn nog acht races te gaan, dus alles is mogelijk!

Fotocredits: Jan Timmerman – JTS Fotografie 

Soms zijn er van die races die in een video of met foto’s veel meer vertellen dan duizend woorden, daarom laat ik jullie graag de spectaculaire laatste ronde zien door middel van onderstaande video! (Ik race met nummer 1). Klik HIER om de video op YouTube te bekijken.

30-07-2021: Geweldige races voor eigen publiek

De thuisrace is altijd speciaal en deze editie was misschien nog wel specialer, aangezien we in 2020 vanwege de coronasituatie geen race in Assen hadden gereden en er voor het eerst sinds lange tijd weer publiek bij aanwezig mocht zijn. Natuurlijk was ik erg trots om met mijn nummer 1-plaat in het WK te mogen starten voor eigen publiek, maar dat geeft toch ook wel wat extra druk. Tijdens de eerste raceweekenden in Aragon en Misano was de snelheid wel goed, alleen lukte het niet om dit om te zetten in de gewenste resultaten. In Assen kon en wilde ik daar geen genoegen meenemen, dus het ‘moest’ gebeuren in het weekend van 23 t/m 25 juli op het TT Circuit Assen.

Vanaf de eerste training waren we snel en in de kwalificatie zette ik een tweede tijd, waardoor ik vanaf de eerste startrij mocht vertrekken. Dat was al hele belangrijke eerste slag, want als je vooraan kan starten, maakt dat het begin van je race veel makkelijker. Op de grid voor de eerste race hoorde ik vrienden en familie vanaf de tribunes juichen. Wat een extra kick gaf dat voor de race! De wedstrijd ging super. Ik reed veel op kop en eigenlijk constant in de top-vijf in een mega grote kopgroep. In de laatste ronde reed ik ook nog voorop, maar kwam ik als tweede over de finish. Door een penalty, omdat ik over het groene gedeelte langs de baan was gegaan in de laatste ronde, werd ik als derde geklasseerd. Mijn teamgenoten Adrián Huertas en Koen Meuffels eindigden als eerste en tweede, waardoor er drie rijders van het MTM Kawasaki team op het podium stonden. Een geweldig succes voor het team en ik had mijn eerste podium van het jaar binnen! En wat is er nou mooier om op het podium te staan, terwijl mijn familie, vrienden en sponsoren daarbij aanwezig waren. Het gejuich van de tribunes gaf zo’n bijzonder en gaaf gevoel!

Zondagmiddag was de tweede race en deze ging eigenlijk nog beter. Weer bleef er een grote groep rijders bij elkaar. Ik reed ongeveer de helft van de race aan de leiding, maar in de laatste ronde was het gekkenhuis. De rijders raakten elkaar regelmatig en hierdoor werd ik ook een paar keer buiten de baan gedrukt. Ik wist nog terug te komen naar de tweede plaats op de finish. Echter kregen er na afloop veel rijders een penalty, waaronder ik. Ik werd twee plekken teruggezet naar plaats vier. Ik vond dat zelf onterecht, omdat ik er mijn ogen niks aan kon doen en op het groene werd gedwongen door andere rijders. Het is helaas niet anders en we moet het met deze beslissing doen. Wel ben ik trots op de twee sterke races die ik voor eigen publiek heb kunnen rijden. Ik wil iedereen bedanken die mij op wat voor manier dan ook gesteund heeft in Assen! Deze races geven heel veel vertrouwen voor een sterk vervolg van het WK-seizoen 2021.

Fotocredits: Randy van Maasdijk

16-07-2021: Derde tijdens de 501 van Assen

Endurance, lange afstand racen, is een aparte discipline in de wegracesport. Ik mocht daar zaterdag 10 juli aan proeven tijdens de 501 van Assen. Dit is een endurance over 111 ronden op het TT Circuit Assen. Voor mij was dit een perfecte gelegenheid om extra trainingsmeters te maken met de Supersport 600 motor, een klasse waar ik graag vanaf volgend jaar vast in wil gaan rijden.

Tijdens de 501 van Assen ga je met een team van twee, drie of vier rijders van start. Je racet met een Supersport 600 of een Superbike (1000cc) motor. Uiteraard ben je in het voordeel met een 1000cc motor, maar goed mij ging het er voornamelijk om veel trainingsmeters te maken met de Kawasaki ZX-6R (600cc). Ik vormde een team met Kevin Mos en Rick Kooistra. Kevin reed met een Superbike en Rick net als ik met een Supersport 600 motor. De bedoeling in de race is dat er telkens één rijder van het team in de baan is. Op ieder moment dat je wilt kan een rijder binnenkomen in de pits om als het ware het stokje over te geven een andere rijder van het team. De transponder, het apparaatje waarmee de rondetijden geregistreerd wordt, wordt van motoren gewisseld en de andere rijder kan vervolgens weer de baan op.

Tijdens de kwalificaties hadden we al een goed tempo en stonden we als zesde gekwalificeerd. De start bij een endurance race gaat anders dan normaal. Dit noemen ze een Le Mans start, bekend van de 24 uurs race in Le Mans. Rijders moeten van de ene kant van de baan rennen over het circuit naar de andere kant waar hun motor klaar staat. Zie daarvoor ook de foto’s bij dit artikel. Kevin ging voor ons van start en was als derde weg. We reden vervolgens op plaats vijf, toen ik van start ging. Mijn tempo was goed en het lukte mij om diverse rijders, waaronder Superbike-motoren, te passeren en na achttien ronden racen reden we zelfs aan de leiding.

Later in de race vielen we iets terug naar plaats drie, maar deze positie hebben we tot aan het einde van de race kunnen vasthouden. Een knappe prestatie van ons team, aangezien de teams voor ons enkel met Superbike-motoren reden. Het was erg gaaf en leuk om een keer in teamverband een race te rijden en dan ook nog eens over een lange afstand, dat is een hele andere beleving dan een race over zo’n 15 ronden die ik gebruikelijk rijd. Dat we als complete team na afloop van de race met een derde plaats naar het podium mochten, was een mooie beloning van een leerzame en gezellige racedag!

Fotocredits: Henk Teerink

02-07-2021: Hoe het allemaal begon... van grasbaan tot wegrace!

De meeste rijders die je nu in de MotoGP ziet rijden of op hoog niveau racen, zijn bijna allemaal begonnen met de minibikes. Bij mij ging dat anders. Mijn vader vond het beter, toen ik zo’n vijf jaar was, dat ik zou beginnen op een crossmotor. Toen we met begonnen met wedstrijden rijden gingen we dat doen in de grasbaan. Dat is iets heel anders dan wegrace of crosswedstrijden. Bij grasbaan racen we op een ovale baan met twee bochten naar links. Daarnaast hebben deze motoren geen voorrem. Mijn droom was altijd om naar de wegrace te gaan en toen er een opstapdag van de Molenaar NSF100 Cup werd georganiseerd, was dit mijn kans om eraan te proeven. De Molenaar NSF100 Cup is in Nederland de opstapklasse om uiteindelijk door te groeien naar de grote circuits en WK-niveau. Deze opstapdag was geweldig en een jaar later begon ik op 10-jarige leeftijd in de wegrace.

De andere rijders in de cup kwamen allemaal uit minibike-competities, dus ik had een andere achtergrond dan hen. Dat gaf wel de nodige problemen, want ik wist alleen maar hoe je een bocht naar links moest maken en van een voorrem had ik nog nooit gehoord. In de grasbaan ga je ook niet met de knie naar de grond, dus er waren heel veel dingen die ik moest aanpassen en leren. De organisatie van de Molenaar cup zal ook wel eens om mij gelachen hebben, wanneer ik weer eens alleen mijn achterrem gebruikte. Om mij te leren om ook de voorrem te gebruiken, heeft de organisatie zelfs mijn achterrem er op een gegeven moment afgehaald. Stapje voor stapje ging het beter en in het tweede jaar kon ik al regelmatig met de snelste rijders in deze klasse mee. Na vier prachtige jaren in deze talentencompetitie maakte ik de overstap naar de grote circuits. Daar ging het al snel heel goed en vijf jaar later werd ik wereldkampioen. Toch heb ik ook nog steeds wel iets aan mijn grasbaan-verleden, want in sommige linkerbochten ben ik nog steeds sneller dan andere rijders. Maar de basis voor het succes is zeker gelegd bij de Molenaar NSF100 Cup. Ik wil de organisatie nogmaals bedanken voor al hun hulp en geduld om mij de wegracestijl te leren!

Fotocredits foto 5: Henk Teerink

18-06-2021: En zo krijg je ineens de Hans de Beaufort beker van de KNMV

Hoe een trainingsdag heel bijzonder kan aflopen ondervond ik woensdag 2 juni in Assen. Ik was daar aan het trainen voor mijn thuiswedstrijd in de WK Supersport 300 klasse, die van 23 t/m 25 juli gepland staat op het TT Circuit Assen. Ik had samen met mijn teamgenoten van het MTM Kawasaki team een aantal sessies gereden. In de middagpauze zou ik voor Stichting Against Cancer, waar ik ambassadeur voor ben, een filmpje opnemen op de startgrid samen met mijn motor. Voorzitter Patrick Boxem, tevens een belangrijke partner van mij, maakte dit filmpje. Het inspreken ging de eerste keer niet goed, dus het moest even over. Net toen ik wilde beginnen tikte KNMV topsport coördinator Barry Veneman ineens op mijn schouder. Ik dacht wat is dit nou? En langzaamaan merkte ik dat er iets meer aan de hand was dan alleen een filmpje maken.

Het filmpje bleek een ‘lokkertje’ te zijn, zodat de KNMV mij een prijs kon geven en niet zomaar een prijs; de Hans de Beaufort-beker! Voor de mensen buiten de motorsport is het wellicht niet bekend, maar de Hans de Beaufort-beker is de hoogste motorsportprijs uitgereikt door de Koninklijke Nederlandse Motorrijders Vereniging (KNMV). De prijs wordt uitgereikt aan diegene die een bijzondere prestatie heeft geleverd en een bijdrage heeft geleverd aan de sport. Na een aantal mooie worden kreeg ik deze prijs van Barry, omdat ik vorig jaar wereldkampioen ben geworden, maar ook om andere redenen. Barry gaf dat ik deze prijs ook mede ontvang vanwege mijn rol als ambassadeur bij Against Cancer, maar ook probeer ik jonge talentjes te helpen hogerop te komen. Mega bijzonder natuurlijk en daar was ik wel even stil van. Er bleek ook de nodige pers opgetrommeld te zijn, dus het werd een erg leuk en bijzonder moment. Een uurtje later gingen we ‘gewoon’ weer verder waar we gebleven waren en dat was met trainen op het TT Circuit Assen. Maar toen ik avonds de vele reacties zag en ook meer ging lezen over wie er allemaal de Hans de Beaufort-beker in het verleden hadden gewonnen en wat de prijs inhoud, besefte ik nog meer hoe bijzonder deze dag was!

Fotocredits: Randy van Maasdijk

03-06-2021: Het gaat om details

Bij de motorsport hoeft het niet altijd zo te zijn, net als bij sommige andere sporten overigens, dat de snelsten altijd de beste resultaten behalen. Dat maakt de motorsport vind ik erg gaaf en verrassend, maar als je aan de verkeerde kant van de medaille staat is dat soms ook erg frustrerend. De eerste ronde van mijn WK Supersport 300 seizoen in Aragon was zo’n moment. Het ging tijdens de trainingen erg goed. Ik behoorde tijdens iedere sessie bij de snelste rijders en kwalificeerde mij als achtste voor de races. Achtste klinkt misschien niet geweldig, maar voor jullie beeld in totaal zijn er 44 deelnemers en ik was minder dan een halve seconde langzamer dan de rijder die op pole position (snelste tijd in kwalificatie) stond.

Dat het met de snelheid goed zat bleek ook in de races, want na een goede start kon ik in de eerste race constant strijden vooraan in de kopgroep mee. In de WK Supersport 300 klasse is het erg lastig om alleen weg te rijden uit een kopgroep, want op de rechte stukken kunnen de rijders achter je “makkelijk” weer dichterbij komen doordat zij gebruik kunnen maken van de slipstream. Vergelijk het met wielrennen, waarin het voorop in het peloton ook zwaarder fietsen is dan midden in de groep. In de eerste race in Aragon bleef er een kopgroep van zo’n vijftien rijders bij elkaar.

Het is dus erg belangrijk een tactiek te hebben voor de laatste ronden van de wedstrijd. Ik had mijn plan ook klaar, alleen kreeg ik niet de kans om te proberen dit tot uitvoering te brengen. Tijdens een crash in de groep met nog drie ronden te gaan lagen er een paar rijders gevaarlijk langs de baan. Er kwam er een rode vlag, wat betekent dat de race word beëindigd. Wanneer er 75% van de race verreden is, wordt de race niet meer herstart en wordt de uitslag opgemaakt aan de hand van de laatste doorkomst. Op dat moment reed ik zesde, dus dat was ook mijn uitslag van de eerste race op zaterdagmiddag.

Een dag later was ik erop gebrand om wel een podiumplaats te scoren in de tweede race. Deze race ging eigenlijk nog beter, want ik reed de hele tijd bij de eerste vier in opnieuw een grote kopgroep. Deze keer ging het alleen in bij het ingaan van de laatste ronde mis. Doordat we zo dicht bij elkaar rijden raken we elkaar ook nog wel eens. Dat gebeurde mij ook, waarbij mijn remhendelbeschermer geraakt werd. Even later werd mijn remhendel zelf geraakt, waardoor ik veel posities verloor en mij van achter in de kopgroep weer naar voren moest zien te knokken. Dit lukte nog best goed, want op het rechte stuk richting de laatste bocht reed ik al bijna weer in de top-vijf. Ik kwam alleen klem te zitten in het gedrang in de laatste bocht. Hierdoor moest ik iets uitwijken en kwam ik op het natte gedeelte buiten de baan terecht, want het had eerder op de dag geregend. Ik moest even mijn gas af en dit zorgde ervoor dat ik in de staart van de kopgroep als twaalfde finishte. Een zesde en twaalfde plaats ben ik natuurlijk niet tevreden mee, alleen in deze blog probeer ik uit te leggen dat kleine details enorme verschil maken of je weekend wel slaagt of niet. Uiteraard gebeurt dit niet alleen bij mij, maar ook bij andere rijders. Eigenlijk had ik een vergelijkbare start als vorig jaar, want toen werd ik in de eerste ronde van het seizoen in de eerste race van mijn motor gereden en de tweede race kreeg ik een penalty, waardoor ik toen geen eens met een top-tien klassering naar huis

ging. En toen is het seizoen nog best aardig afgelopen met de wereldtitel , dus we hebben er alle vertrouwen in dat het dit jaar ook nog helemaal goed gaat komen! De volgende races zijn in het weekend van 11 t/m 13 juni op het circuit van Misano in Italië. Je kan mij volgen via social media waar ik gedurende de raceweekend regelmatig updates zal plaatsen. Verslagen zijn te lezen op mijn website: www.jeffrey-buis.nl. Tot over 2 weken!

Fotocredits: Randy van Maasdijk

21-05-21: Het WK-seizoen gaat beginnen!

Dit zijn van die weken waar je het allemaal voor doet. Na een voorbereiding van bijna vier maanden gaat vandaag het WK-seizoen beginnen. Zo’n voorbereiding bestaat onder andere uit trainingen op de motor. Samen met het team, in mijn geval MTM Kawasaki uit België, doen we er tijdens testen op diverse circuits alles aan om de motor perfect op mijn rijstijl en het circuit afgesteld te krijgen. Daarnaast gebruik ik de rijtijd om te werken aan mijn ritme op de baan. Het is leuk als je één snel rondje kan racen, maar daar heb je in de wedstrijd niet veel aan. Het is veel belangrijker dat je over meerdere ronden constant heel snel kan gaan. Maar een voorbereiding bestaat niet alleen maar uit trainen op de motor, daarnaast is het ook belangrijk om fysiek perfect in orde te zijn. Dit doe ik onder andere met fysieke trainingen, soort crossfit, maar ook mountainbike-trainingen en hardlopen. Ook qua PR en sponsor kant moet alles kloppen voordat het seizoen dan kan beginnen.

Zoals ik in mijn vorige blog vertelde race ik in de WK Supersport 300 klasse. Het deelnemersveld bestaat dit jaar uit 42 rijders afkomstig uit 14 verschillende landen. Omdat ik de regerend wereldkampioen ben, mag ik met nummer 1 starten. Dat is hartstikke gaaf, maar dat is geen enkele garantie op succes voor dit jaar. Het eerste raceweekend (21 t/m 23 mei, dit weekend dus) zal zijn op Motorland Aragon in Spanje. Ik heb aan dit circuit goede herinneringen, want vorig jaar waren hier vier wedstrijden verdeeld over twee raceweekenden, waarbij ik drie van de vier races wist te winnen. Ik vind het dan ook helemaal niet erg om hier te beginnen, al is het zoals ik net al aangaf geen enkele garantie op succes voor dit jaar.

Een raceweekend in de WK Supersport 300 klasse bestaat uit twee vrije trainingen op vrijdag. Deze sessies gebruiken de rijders voornamelijk om een goede afstelling te vinden op het circuit en te werken aan hun snelheid. Zaterdagmorgen is de Superpole. Dat is de kwalificatietraining waarin de startpositie worden bepaald voor de wedstrijden. In het WK Supersport 300 kampioenschap rijden we ieder weekend twee races; eentje op zaterdagmiddag en eentje op zondagmiddag. In mijn volgende blog hoop ik graag een goed verhaal te vertellen over deze races en daarnaast vertel ik dan wat meer over het reizen en racen in coronatijd. Wil je op de hoogte blijven van mijn verrichtingen tijdens het raceweekend? Volg mij dan op social media! De linkjes staan op deze pagina bij mijn profiel.

Ohja! Deze week is de teampresentatie-video van MTM Kawasaki, waar ik voor rijd, gepubliceerd. Klik HIER om deze video te bekijken.

Bedankt voor het lezen en tot over 2 weken!

Groeten vanaf Motorland Aragon, Jeffrey Buis

06-05-2021: Hoe werkt het wegracen, terugblik op de wereldtitel en mijn doelen voor 2021

Hallo allemaal! Mijn naam is Jeffrey Buis en ik ben een nieuw lid van de Zwart Cross Talententuin. Erg tof dat ik onderdeel mag uitmaken van dit project! Mijn ‘talent’ is motorrijden op het circuit. Vorig jaar (2020) ben ik wereldkampioen geworden in de Supersport 300 klasse. Ik was toen 18 jaar, inmiddels ben ik 19 jaar. Racen doe ik ondanks mijn leeftijd al vrij lang, want ik ben daar op mijn vierde al mee begonnen. Via een crossmotor ben ik gaan grasbaanracen om vervolgens in de wegrace terecht te komen, maar daar vertel ik in één van mijn volgende blogs graag nog een keer wat meer over.

De meeste mensen zullen qua motorsport de MotoGP kennen, net als Valentino Rossi, die ook mijn held is. De Grand Prix bestaat naast de MotoGP uit een Moto2 en Moto3 klasse. Er wordt geracet met motoren die niet op straat te koop zijn, vergelijkbaar met de Formule 1. Mijn klasse, de WK Supersport 300 categorie, valt onder de WorldSBK. Dat is een kampioenschap gebaseerd op productiemotoren, die wij allemaal in de winkel moeten kunnen kopen. De WorldSBK bestaat uit de volgende klassen; World Superbike (1000cc motoren), World Supersport (600cc motoren) en World Supersport 300 (300cc motoren). Mijn doel is om uiteindelijk in de World Superbike klasse om de voorste plaatsen mee te doen, maar zover zijn we voorlopig nog niet!

Dit seizoen 2021 heb ik twee belangrijke doelen. De eerste, tevens de belangrijkste, is om er alles aan te doen om mijn wereldtitel in de Supersport 300 klasse te prolongeren. Ik race net als de afgelopen twee jaar voor het MTM Kawasaki team, afkomstig uit België. Het team bestaat uit vier rijders. Mijn teamgenoten zijn de Nederlander Koen Meuffels, de Japanner Yuta Okaya en de Spanjaard Adrián Huertas. Een internationaal gezelschap dus, maar de sfeer is uitstekend. In de pitbox zijn we vrienden, maar op de baan strijden we tegen elkaar. Van 21 t/m 23 mei gaat het WK-seizoen beginnen op Motorland Aragon in Spanje, dus we zitten momenteel volop in de voorbereiding. Mijn tweede doel is om ook veel te rijden met een Supersport 600 motor, zodat ik kan leren racen op deze zwaardere motor. Ik wil namelijk graag vanaf het seizoen 2022 gaan rijden in de World Supersport 600 klasse. Naast veel budget, ook als wereldkampioen, is het ook belangrijk om ook al zoveel mogelijk ervaring te hebben op deze motor, voordat je de overstap maakt. Afgelopen winter heb ik al meerdere keren getraind met een Kawasaki ZX-6R (600cc motor) in Spanje. Erg gaaf en leerzaam!

Maar mijn eerste blog wil ik afsluiten met een kleine terugblik op het seizoen 2020. Bekijk onderstaande video die gepubliceerd is in oktober, kort nadat ik wereldkampioen ben geworden.

Introductie

Mijn naam is Jeffrey Buis, een 19-jarige motorcoureur uit Steenwijkerwold. In het seizoen 2020 ben ik wereldkampioen geworden in de World Supersport 300 klasse. Ook in 2021 zal ik met MTM Kawasaki uitkomen in de WK Supersport 300 klasse van het WorldSBK kampioenschap met als doel om de wereldtitel te prolongeren. Daarnaast gaan we veel trainingsmeters maken met een Kawasaki ZX-6R, om ons voor te bereiden op een mogelijke overstap naar de Supersport 600 klasse in 2022.

SCROLLEN