0
Zoeken Winkelmand 0

Maudy Alferink

Lees hier de blogs van:

Naam: Maudy Alferink
Specialisme: Realisme Olieverf
Geboortedatum: 01-05-1988
Afkomstig uit: Deventer
Behaalde doelen: Art Dubai en Scope art Fair Miami

Website | Facebook | Instagram | YouTube | LinkedIn

>> Terug naar overzicht Zwarte Cross Talententuin

03-06-2022: North Sea Jazz

Dit werk gaat over enkele weken gepresenteerd worden op North Sea Jazz. Het festival heeft een kunstexpositie met als thema ‘Female empowerment’ en dat past echt precies bij mijn schilderijen. Ze hebben me benaderd via een cursist van mij, genaamd Mama Bird, die ook aardig aan de weg timmert als kunstenares. Dit is precies waar mijn werk en de expo voor staat: vrouwen die elkaar supporten en aanmoedigen. Op het werk zie je een vrouwelijk krachtig model die Lola bunny onder haar hoede heeft. Een symbolisering van de kracht van vrouwen, zowel onderling als gezamenlijk.

Bekijk het werk op mijn website >>

06-05-2022: leuk he, zo'n zwaaiende kat

De afgelopen tijd ben ik lekker vaak de studio ingedoken.
Op dit moment ben ik bezig om voor alle kunstbeurzen nieuwe schilderijen te maken, schilderijen die daar hopelijk verkocht worden. Doel is om deze aan het einde van dit jaar af te hebben, een mooi streven.
De onderstaande foto is een foto van een kennis van mij uit Amerika. Ik heb haar ontmoet tijdens mijn eerste expositiein Miami.

Deze meid is echt “a chick with balls” en vertegenwoordigd echt alles wat ik in mijn werk wil laten zien.
Daarom heb ik haar geportretteerd. Een grappig detail is dat ik sindsdien heel anders kijk naar zo’n zwaaiende kat die in een raam staat, bijvoorbeeld als ik er een zie op weg naar de supermarkt. Terwijl ik dit schrijf zoek ik even op wat het betekent.

” De zwaaiende gelukskat is de klassieke geluksbrenger uit Azië. In China, Japan, Taiwan en Thailand is hij vaak te vinden in winkels en restaurants. Hij moet zorgen voor geluk en veel klanten.”

Nou laten we daar maar voor gaan dan. Al geloof ik niet echt in geluk maar meer in je eigen kansen creëren.

Stay tuned 😀

08-04-2022: Update Collab met Memphis Depay.

Een aantal weken geleden werd ik gebeld door Memphis Depay en hij vroeg me of ik voor zijn samenwerking met Puma een schilderij wilde maken. De deadline was over minder dan twee weken. Stress dus! Haha… In die twee weken moest er nog een beeldvoorstel goedgekeurd worden door allerlei partijen en uiteindelijk bleven er nog vijf dagen en nachten over voor mij om te schilderen. Vervolgens ging ik met een natte doek in een speciale kist om te drogen (made by my lieve papa) op het vliegtuig naar Barcelona. Daar aangekomen werd er in een prachtig hotel met een filmcrew besproken hoe en wat. Na een dagje voorbereiden voor de video, een schildersezel zoeken in de stad, briefing en kleding passen was het dan zover. We gingen met het hele team richting Memphis. De locatie was prachtig en we filmden o.a. dat ik aan het schilderen was. Iets later in de middag kwam Memphis die me direct een dikke knuffel gaf. We hadden al twee weken telefonisch contact over het project en het was echt leuk om nu in real life alles samen te brengen.

Hij vond het schilderij helemaal te gek en is meerdere keren met het schilderij en of mij gefilmd.
Ik was echter zo moe van 5 dagen en nachten non stop schilderen dat ik op aandringen van Memphis even een tukkie op de bank heb gedaan. Ik kan me niet herinneren dat me dat ooit eerder is gelukt met 15 man filmcrew in dezelfde ruimte. Kennelijk was mijn batterijtje echt leeg haha. Na een lange dag filmen vroeg Memphis of ik wilde blijven eten en dat was even heel gezellig zonder alle hectiek van die dag om ons heen. Hij was enorm gastvrij en we hebben de hele avond gekletst. Toen ik thuis kwam dacht ik: twee weken geleden had ik nog geen idee en nu ben ik al weer thuis na dit mega avontuur! Ik vind het echt te gek waar mijn job me brengt. Nu een paar weken later zijn alle video’s naar buiten gebracht en op grote platforms gedeeld. Het was echt een heel gaaf project.

De video’s vind je op mijn instagram @maudy_alferink, want ze mogen elders niet gedeeld worden. Maar hier wel wat leuke foto’s van de trip.

11-03-2022: Een weekje Parijs!

Voor een opdracht die al een tijdje loopt werd ik uitgenodigd door mijn klant om in Parijs zijn schilderij af te leveren. In oktober vorig jaar was ik gestart met het project om zijn dochter te schilderen. De klant en zijn dochter zijn destijds vanuit Oostenrijk naar Amsterdam gevlogen, waar ik twee dagen met ze heb doorgebracht om styling en een fotoshoot voor ons project te realiseren. Ik vond het echt een eer om met dit funky koppel van vader en dochter samen te werken. Hij als single gay dad en zij met een geheel andere afkomst als super geliefde familie was erg mooi om mee te maken.

In december ben ik begonnen met het schilderwerk wat ik in februari heb afgerond. De klant bood me aan om in zijn huis in hartje Parijs te verblijven zolang ik wilde.
Ik heb het schilderij gebracht naar Parijs en een super leuke week gehad waar ik andere kunstenaars en clubeigenaren heb ontmoet, waar wie weet wel weer nieuwe opdrachten uit komen. Mijn antennes staan altijd aan wat dat betreft!

De klant heeft pas deze week bij aankomst in zijn appartement het werk voor het eerst gezien en was ongelofelijk ontroerd. Al met al echt een super opdracht!

11-02-2022: Maudy presenteert collectie bij kunstbeurs in Miami

Maudy is – vrij letterlijk – aan haar tweede leven bezig. Na een ernstig ongeluk kwam, in verband met hersenletsel, haar carrière in de mode-industrie ten einde. Maudy moest voor zichzelf een nieuwe weg vinden. Sinds 2014 werkt ze als kunstenaar en heeft ze geëxposeerd bij galerieën in het binnen- en buitenland, waaronder Art Dubai. De combinatie van klassieke technieken en contemporaine onderwerpen in Maudy’s oeuvre zorgt voor een hyperrealistische en krachtige beeldtaal. Na Pan Amsterdam (14 – 21 november) was het hyperrealistische werk van Maudy te zien bij SCOPE Art Show in Miami (29 november – 6 december).

Na het ongeluk stortte Maudy zich op de schilderkunst. Langdurige cursussen bleken niet mogelijk, maar ze liet zich niet tegenhouden. Boeken over o.a. onderschilderingen, olieverf en ordonnantie werden verslonden. YouTube bleek een uitstekende bron voor het bestuderen van uiteenlopende schildertechnieken. Maudy onderwees zichzelf de fijne kneepjes van het vak. In 2017 reisde Maudy naar Florence om een cursus te volgen over schilderkunst van de oude meesters. Heel snel maakte ze zich de technieken van Caravaggio eigen. Net als haar leermeesters gebruikt Maudy meerdere lagen olieverf om haar schilderijen op te bouwen. In een schilderij zit honderden uren werk. Het resulteert in hyperrealistische, kleurrijke werken van extraverte, stoere vrouwen.

Het maken van een portret begint met het model. Maudy portretteert vrijwel alleen maar vrouwen. Ze heeft een paar muzen; vrouwelijke modellen die haar elke keer weer weten te inspireren. Maar ze gaat ook regelmatig op zoek naar nieuwe modellen, die een specifieke boodschap of houding uitstralen. Een boodschap die samenhangt met de kracht van het vrouwelijke, feminisme, het ombuigen van de heteronormatieve genderrollen en support voor de LHBTQ+ community. Waarbij het extravagante fashion-glitter-rainbow deel ook erg op haar lijf is geschreven.

Binnenkort hoopt Maudy Diego Garijo te ontmoeten en portretteren; ‘’Hij is een MMA-vechter en een drag queen. Dat is nou een persoon waar ik helemaal enthousiast van word. Hij is toch het summum van stoer én feminien?! Hij is waarschijnlijk de enige drag queen ter wereld die zich geen zorgen hoeft te maken als ‘ie ‘s nachts uitgedost over straat gaat. En dat is in de kern best wel verdrietig als je er langer over nadenkt, toch? Ik vrees dat ik in mijn leven niet meer ga meemaken dat een andere club dan de witte man de dienst uitmaakt op deze planeet. Maar ik wil het met mijn werk wel ter discussie stellen want ik vind het razend interessant om daarover na te denken. Waarom? Ik groeide op in Heeten, een klein dorpje in Salland. Al jong kleedde ik me extravagant en had ik gay vrienden. Daar kwam vaak een stevige reactie op. En ik wist werkelijk niet waarom. We deden toch niemand kwaad? Daar is het voor mij begonnen denk ik. Ik ben gefascineerd door de minderheid en wil het altijd voor ze opnemen. Mijn werk internationaal uitbreiden is trouwens ook wel een droom. En vooral heel veel blijven schilderen en ontdekken.”

28-01-2022: Reportage over Maudy

De laatste tijd sluit ik mezelf echt op in mijn studio, ik maak ontzettend lange dagen, maar dit is met een doel. Ik ben namelijk bezig om een deadline te halen voor een klant in Parijs!

Tussen al het werken door ben ik benaderd door Inga Tjapkes, van RTV oost. Zij hebben een super leuke reportage over mij en mijn werkzaamheden gemaakt. Wil je weten wat ik zoal doe? Of wil je weten wie Tante Rikie de laatste jaren heeft mogen stylen op de Zwarte Cross?

Klik hier voor de reportage.

17-12-2021: Miami-update

03-12-2021: Een week op Art Basel Miami!

Na aangekomen te zijn in Miami Beach hebben we de verscheepte werken uitgepakt en opgehangen. We hebben onze stand klaargemaakt en zijn nu al enkele dagen heerlijk aan het netwerken, genieten en verkopen.

Er gebeuren de gekste dingen. Zo werden we gisteren uitgenodigd voor een diner, waarbij we naast de curatoren van het Louvre terechtkwamen.

In de video een kleine impressie van de sfeer hier op de beurs.

Stay tuned!

19-11-2021: Maudy presenteert collectie bij kunstbeurs in Miami

Maudy schreef deze week haar blog voor het Achterhoek Nieuws. Deze zal binnenkort in alle edities van het Achterhoek Nieuws verschijnen. 

Maudy is – vrij letterlijk – aan haar tweede leven bezig. Na een ernstig ongeluk kwam, in verband met hersenletsel, haar carrière in de mode-industrie ten einde. Maudy moest voor zichzelf een nieuwe weg vinden. Sinds 2014 werkt ze als kunstenaar en heeft ze geëxposeerd bij galerieën in het binnen- en buitenland, waaronder Art Dubai. De combinatie van klassieke technieken en contemporaine onderwerpen in Maudy’s oeuvre zorgt voor een hyperrealistische en krachtige beeldtaal. Na Pan Amsterdam (14 – 21 november) is het hyperrealistische werk van Maudy te zien bij SCOPE Art Show in Miami (29 november – 6 december).

Na het ongeluk stortte Maudy zich op de schilderkunst. Langdurige cursussen bleken niet mogelijk, maar ze liet zich niet tegenhouden. Boeken over o.a. onderschilderingen, olieverf en ordonnantie werden verslonden. YouTube bleek een uitstekende bron voor het bestuderen van uiteenlopende schildertechnieken. Maudy onderwees zichzelf de fijne kneepjes van het vak. In 2017 reisde Maudy naar Florence om een cursus te volgen over schilderkunst van de oude meesters. Heel snel maakte ze zich de technieken van Caravaggio eigen. Net als haar leermeesters gebruikt Maudy meerdere lagen olieverf om haar schilderijen op te bouwen. In een schilderij zit honderden uren werk. Het resulteert in hyperrealistische, kleurrijke werken van extraverte, stoere vrouwen.

Het maken van een portret begint met het model. Maudy portretteert vrijwel alleen maar vrouwen. Ze heeft een paar muzen; vrouwelijke modellen die haar elke keer weer weten te inspireren. Maar ze gaat ook regelmatig op zoek naar nieuwe modellen, die een specifieke boodschap of houding uitstralen. Een boodschap die samenhangt met de kracht van het vrouwelijke, feminisme, het ombuigen van de heteronormatieve genderrollen en support voor de LHBTQ+ community. Waarbij het extravagante fashion-glitter-rainbow deel ook erg op haar lijf is geschreven.

Binnenkort hoopt Maudy Diego Garijo te ontmoeten en portretteren; ‘’Hij is een MMA-vechter en een drag queen. Dat is nou een persoon waar ik helemaal enthousiast van word. Hij is toch het summum van stoer én feminien?! Hij is waarschijnlijk de enige drag queen ter wereld die zich geen zorgen hoeft te maken als ‘ie ‘s nachts uitgedost over straat gaat. En dat is in de kern best wel verdrietig als je er langer over nadenkt, toch? Ik vrees dat ik in mijn leven niet meer ga meemaken dat een andere club dan de witte man de dienst uitmaakt op deze planeet. Maar ik wil het met mijn werk wel ter discussie stellen want ik vind het razend interessant om daarover na te denken. Waarom? Ik groeide op in Heeten, een klein dorpje in Salland. Al jong kleedde ik me extravagant en had ik gay vrienden. Daar kwam vaak een stevige reactie op. En ik wist werkelijk niet waarom. We deden toch niemand kwaad? Daar is het voor mij begonnen denk ik. Ik ben gefascineerd door de minderheid en wil het altijd voor ze opnemen. Mijn werk internationaal uitbreiden is trouwens ook wel een droom. En vooral heel veel blijven schilderen en ontdekken.”

05-11-2021: Kijkje achter de schermen

Terwijl ik druk ben met de voorbereidingen van de kunstbeurzen in Amsterdam en Miami zijn er ook nieuwe toffe projecten in the making.
Zo heb ik afgelopen maand een photoshoot gedaan met een hele bijzondere klant uit Zwitserland.

Er ging een heel overleg aan vooraf. De vader van de te portretteren persoon had het portret als cadeau gegeven en wilde dat het voor haar een cadeau was ter ontwikkeling van haar identiteit. Daarom ben ik samen met haar een zoektocht gestart in hoe ze graag op het doek wilde komen te staan. In oktober kwamen ze samen naar Amsterdam gevlogen voor de photoshoot. Op de eerste dag zijn zij en ik samen naar speciaal geselecteerde winkels gegaan om styling-items te vinden. Zo hebben we meerdere vintage shops bezocht en zijn we bij mode ontwerper Bas Kosters op de studio langsgegaan. Voor mij was het ook een bijzondere dag om zo mijn muze wat beter te leren kennen.
De volgende dag stond de fotoshoot gepland en wachtte ik haar met een team van make-up artiesten, fotograaf en een assistent op.
We hebben meerdere looks en poses gefotografeerd om een goed beeld van haar te hebben. Deze beelden gebruik ik later als referentie voor het olieverf schilderij.

In de tijd van Rembrandt stonden muzes gerust weken en maanden lang voor de kunstenaar te poseren en verbleven ze in zijn huis.
Tegenwoordig werkt dat natuurlijk niet meer zo. Vandaar dat ik een photoshoot vanuit alle hoeken doe met mijn muzes.

In het begin van 2022 heb ik eindelijk tijd om aan de nieuwe opdrachten te beginnen en deze foto’s om te toveren tot gelaagde olieverfschilderijen. Stay tuned!

22-10-2021: #freethenipple

Het speelt al jaren: #freethenipple! Ik kan me nog steeds niet voorstellen waarom in onze tijd nog zoveel verschil wordt gemaakt in het mannen-/ en vrouwenlichaam; waar van vrouwen wordt verwacht dat ze zich bedekken, maar dan ook weer niet te veel, wordt van mannen een heel ander hetero-normatief verwachtingspatroon opgedrongen. Dit doen mannen richting vrouwen, maar misschien communiceren vrouwen het nog wel meer naar zichzelf en andere vrouwen. Ik vind het belangrijk om dit aan de kaak te stellen zodat we hier eens over na kunnen denken.

Ik zou zo graag een wereld zien waar men leeft en laat leven zonder anderen schoonheids- of kuisheidsidealen op te dringen. Vandaar dat ik heb besloten hier direct aandacht aan te besteden in de vorm van twee kleine schilderijen.

Ze heten Happy Nips als in happy nipples. Het zijn kleine olieverf schilderijtjes waarin de vrijheid van de vrouwentepel wordt gevierd. Ze zijn niet sexy of sensueel bedoeld. Het probleem is namelijk juist dat ze altijd verstopt moeten worden omdat het sensueel zou zijn, terwijl een mannentepel nou niet bepaald als een sensueel lichaamsdeel wordt gezien. Hiermee doel ik dus puur op het vrijheid-blijheid onderwerp van het beeld.

De werkjes (zie foto’s) zijn allebei 25 X 25 cm en in een gouden lijst ingelijst. Ze zullen te koop zijn op een beurs in Miami, maar ze zijn ook gewoon hier in Nederland beschikbaar.

08-10-2021: Spannende tijden

Er komen spannende tijden aan. Momenteel ben ik erg druk om alle werken gereed te maken voor transport. Sommige gaan namelijk naar Pan Amsterdam, een topbeurs voor realisme in Nederland. Het is heel gaaf dan een art dealer heeft aangeboden om mijn werk daar te presenteren. Dit is een presentatiemogelijkheid van het juiste niveau waar ik graag aan deelneem.

Verder is een giga agendapunt de beurs Scope, in Miami. Hier ga ik met mijn eigen gallery mijn werk presenteren. Daarvoor moet veel geregeld worden. Vliegtickets, artwork-shipping en verzekering en promotiemateriaal. Het was eventjes heel erg spannend of het wel door kon gaan omdat er een reisverbod op USA zat, maar die is net op tijd opgeheven. Veel kunstenaars hebben een gallery voor wie ze werk maken die alles voor hen regelt en verkoopt. Ik vind het juist een uitdaging om (een deel van) deze handelingen in eigen beheer te houden.

De reden dat ik zo graag weer naar Miami wil om mijn werk te showen is niet alleen omdat ik er goed verkocht heb, maar ook omdat ik er diverse opdrachten uit heb gesleept. Dat is echt de kers op de taart voor mij. Een voorbeeld daarvan is de geweldige samenwerking met ALL HAIL KING STEPH; een prachtige vrouw die in mijn stand kwam kijken. Zij was direct verliefd op mijn schilderijen en ik op haar uitstraling. Deze vrouw straalde zoveel kracht uit dat ik eigenlijk direct hoopte dat ik haar mocht portretteren. Al snel raakten we in gesprek en spraken we af om dit project samen te doen. Een paar maanden later vloog ik met een team van een fotograaf en een cinematograaf naar de Bronx New York waar ze woonde.

In onderstaande video zie je het gehele project.

24-09-2021: Zit het dan toch in de genen?

Mijn hele leven lang zijn mijn ouders eigenlijk de personen die alles zelf oppakken. Het huis waarin ik ben opgegroeid heeft mijn paps echt alles zelf gemaakt. Hij deed de elektriciteit, tot loodgieterwerk, tot vloeren, tot ons hobbelpaard. En mams was eigenlijk net zo vindingrijk. Zij denkt altijd in oplossingen en hoe iets zo praktisch en effectief mogelijk aan te pakken. Ik weet nog dat we de tv uit elkaar mochten halen om hem zelf weer in elkaar te krijgen. Dat was vooral wat voor m’n broers speelden. En mama stimuleerde echt de creativiteit. Met haar beschilderde ik altijd het keukenraam in de thema’s van de seizoenen. Niet alleen het ‘gewoon proberen en doen’ werd gestimuleerd, maar ook het doorzetten. Niet zomaar opgeven of klagen als het even niet wil, maar bedenken hoe iets dan wel kan of wil en niet bang zijn om hulp te vragen over iets waar je nog weinig van weet. En nu nog kan ik ze op een maandag bellen en dan zijn ze ineens ergens aanhangers vol geel zand aan ’t wegscheppen samen op een plek waar het over was, omdat dat nodig was voor de tuin en zo gratis te verkrijgen. Ik ken eigenlijk niemand die zo ‘hands on’ en praktisch is als mijn ouders.

09-09-2021: Inspiratie in Parijs

Ik was eventjes helemaal corona-moe; niet kunnen/mogen reizen en alle andere sleur die de COVID-19 met zich meebracht had een beetje m’n vuurtje uitgeblazen. Ik ben zomaar hops spontaan in de trein gestapt naar Parijs, om me helemaal vol te laten lopen met inspiratie en goeie vibes. Plan de campagne: GEEN PLAN! Gewoon gaan en ervaren.

In de Thalys kon ik lekker even wat gedachten opschrijven en eenmaal aangekomen vond ik allemaal mooie mensen die ik kon fotograferen. Niet per se met een doel, maar wederom gewoon ter inspiratie. In de couture en vintage winkels heb ik mijn ogen over alle prachtige stoffen laten gaan en de laatste dag heb ik in het Louvre de hele dag lekker rondgekeken. Ik ben zo’n vervelende bezoeker die veel te dicht bij de schilderijen wil om de technieken goed te kunnen aflezen. Voor de Mona Lisa stond een wachtrij van een paar uur, dus die meid heb ik lekker van een afstandje bekeken en overgeslagen. Ik kreeg bij veel schilderijen allemaal grappige ideetjes die me een beetje deden denken aan de ludieke borden op de Cross, waarvan ik er ook veel heb geschilderd.

Het was echt een heerlijk weekend met allerlei leuke verrassingen die mijn geest echt weer lekker aan heeft doen wakkeren. Echt een aanrader als je even je creativiteit en motivatie op moet zoeken!

26-08-2021: Hyperrealistische kunst.

Maudy schreef deze week haar blog voor het Achterhoek Nieuws. Deze zal binnenkort in alle edities verschijnen. 

“Kan je er een beetje van leven?” Dat is zo’n beetje de vraag die ik wekelijks van mensen krijg. Mensen verwachten dat je als kunstenaar een warrige armoedzaaier bent.

Nadat ik in 2014 mijn eigen bedrijf in mode, kostuums en entertainment noodgedwongen moest stoppen na een ernstig auto-ongeluk, moest ik zelf echt een acceptatieproces door. Ik kon niet meer werken. Misschien wel nooit meer. In ieder geval door hersenbeschadiging en van alles gebroken te hebben tussen m’n heupen en ribben zou het nooit meer worden zoals het was.

In het revalidatiecentrum ben ik gaan schilderen. En wat dan? Mode natuurlijk, mijn grote passie. Vrouwen in hun volle pracht en kracht op de meest extravagante manier op doek zetten. Zonder enige verwachting waren er direct mensen die het wilden kopen van me. Toen gingen er belletjes rinkelen. Zou dit dan toch echt werk kunnen zijn?

Met deze potentie in mijn hoofd ben ik als een bezetene aan de slag gegaan: mijn schilder-skills optimaliseren door middel van boeken, online tutorials en een cursus van een meistro in Florence en Belfast. Daarnaast luisterde ik tijdens deze schildersessies zo’n beetje naar alle business en online marketing boeken die ik kon vinden. Hierdoor is het me gelukt om binnen zes jaar te exposeren en verkopen op plekken als Art basel Miami, Art Dubai en Pan Amsterdam.

Ik vind het belangrijk om ervan te kunnen leven. Dat is de enige manier om mezelf vrijheid te geven en om ook momenten te nemen waarin ik kan schilderen wat ik belangrijk vind. In mijn werk in opdracht schilder ik vrolijke, feestelijke olieverf portretten met een edgy randje. Ik vind het heerlijk om met opdrachtgevers samen een uniek resultaat neer te zetten. In mijn vrije werk gebruik ik deze zelfde methode om bepaalde minderheden zichtbaarheid te geven. Ik wil mensen bewegen en deze heerlijke pauwen van de maatschappij een platform geven. Zelf sta ik met één been in de hetero normatieve, conservatievere wereld tussen familie, vrienden etc. en heb ik een boerendorpje als afkomst. Met het andere been sta ik midden tussen de dragqueens, non-binaire mensen, mensen van kleur en vrouwen die zich niet conformeren aan de verwachtingen van de maatschappij. Ik hoop dat mijn portretten een communicatiemiddel kunnen zijn tussen deze groepen en met liefde en open armen, begrip en waardering naar elkaar creëren. Dit alles doe ik door middel van mijn toewijding voor de ambacht van de klassieke schilderkunst.

Mijn werk vind je op www.maudyalferink.com en de afbeelding hier is een zelfportret in olieverf.

13-08-2021: Framingsproces

Om mijn werken de puntjes op de i de geven ontwerp ik zelf custom made plexiglas-lijsten per schilderij.
Per werk bekijk ik welke soort plexiglas-kleur en soort er goed bij zal passen. Er bestaan soorten als neon, spiegel, iriserend, mat, glanzend etc. Vervolgens maak ik een technische tekening voor de plexiglasbewerker die het voor mij precies zo in elkaar zet dat de lijst van een bepaalde invalshoek op het doek weerspiegelt.

In de video zie je hoe zo’n dag eruitziet waar we vier verschillende werken inlijsten.

30-07-2021: Making-of

Hey!

In deze update wil ik graag een werk-in-opdracht met jullie delen. Enige tijd geleden ben ik in contact gekomen met Cora, de moeder van Memphis Depay. Deze lieve vrouw was vanuit Moordrecht in mijn geboortedorp Heeten komen wonen, nadat ze haar vriend op de Zwarte Cross had ontmoet. Het leven kan onverwachts leuk lopen. 😉

Al gauw vroeg ze mij of ik een portret van haar en Memphis wilde maken voor zijn 25e verjaardag. Zo gezegd zo gedaan. Het is een warm portret geworden van moeder en zoon. Cora is echt een hele bijzondere vriendin geworden, die voor iedereen een plekje in haar warme hart draagt. Heel speciaal hoe via kunst en een vleugje Zwarte Cross zulke leuke banden kunnen ontstaan. Na de opdracht is ze spontaan met me meegegaan naar Art Basel Miami, om mij te steunen tijdens mijn eerste expo in Miami. We hebben samen de grootste lol gehad en ze is echt een hele lieve support in mijn carrière.

In de video zie je de totstandkoming van het kunstwerk en op de foto zie je ons tijdens één van de vele Uber-ritjes waarin we onderweg waren naar de kunstbeurs.

16-07-2021: Een nieuw kunstwerk afgerond

Deze week heb ik een nieuw werk afgerond. Hierbij heb ik geprobeerd mezelf uit mijn comfortzone te halen door nieuwe dingen te doen. Als je als creatief te comfortabel wordt, verlies je je kracht van vernieuwing en ontwikkeling. Zo heb ik symbolisch een aureool aan een gigantische ketting boven het hoofd van mijn model geschilderd. Het staat voor het rolmodel wat op vrouwen geprojecteerd wordt. Men verwacht van vrouwen (ook vrouwen onderling) dat ze engelachtig lief, zorgzaam en mooi moeten zijn. Dit onrealistische beeld zorgt ervoor dat vrouwen zichzelf en elkaar in een strak harnas van regels drukken. Vandaar de engelen-aureool, maar dan aan de ketting gelegd.

Verder heb ik over het gezicht van mijn model een Instagramfilter geschilderd. Dit draagt bij aan het boven genoemde. Ter verbetering van kwaliteit heb ik een nieuw logo ontwikkeld waarmee ik ieder werk zal signeren. Een snelle krabbel vond ik altijd zo lelijk om op mijn schatten te zetten aan de voorkant, dus deed ik het vaak aan de achterkant. Met dit nieuwe 3D-uitziende geschilderde logo draagt het bij aan de schoonheid van mijn werk. Wat betekent dat ik nu lekker op alle nog lege werken dit logo mag gaan schilderen wat ongeveer een uur per logo duurt, maar het is het meer dan waard.

02-07-2021: Voltjok the anarchy

Voor deze update even een andere pagina uit mijn boek vol glitter en kleur. Toen ik voor het Laatste Avondmaal-schilderij modellen aan het fotograferen was in Burgerweeshuis Deventer, vroeg de organisatie aan mij of ik er voor open stond om ‘ons oude feestje’ weer op te pakken.

In 2010 heb ik in het programma Hollands best fashion designers (RTL 5) de finale gehaald met mijn toenmalig partner Camilla Oostewechel. Om dat te vieren hebben we een feest georganiseerd die het daglicht niet kon verdragen. Want ja zo zijn we nou eenmaal. Gekke half naakte danseressen, Idiote kostuums en decoratie, de meest bizarre event-belevenissen, maar vooral heel veel lol.
Dit was zo’n succes dat we er een jaarlijkse party van hebben gemaakt zo’n 5 à 6 jaar lang. Beste party-quote 3 weken na ons feest: “Maudy er zitten nog steeds glitters in mijn poep!” Dan heb je wel iets goed gedaan naar mijn idee.

Na mijn auto ongeluk in 2014 was ik niet meer in staat om dit te organiseren en ook begon mijn kunstcarrière rond die tijd, waar ik alle aandacht op vestigde. Nu Burgerweeshuis ons om deze reünie vroeg, begonnen toch mijn glitterhandjes weer te jeuken. We zijn akkoord gegaan om het nog een keer te doen als een reünie en dan gekker dan ooit tevoren. Alle dansende types uit voorgaande jaren worden uit hun Covid-korst getrokken om dit feestje nog één keer met ons te beleven op 6 november dit jaar. Ik heb zo veel zin om iedereen weer te kunnen zien en weer echt een feest te hebben.
Ter voorbereiding zijn Camilla en ik al met de promo bezig geweest. Ik heb traditiegetrouw al mijn glitterpakjes uit de kast getrokken. Het promo beeld kan je hieronder zien.

We hebben bedacht om als thema VOLTJOK THE ANARCHY te maken om zo na Covid een geheel nieuwe onbestuurbare staat op/aan te richten. We vonden dat ‘het volk’ daar wel aan toe was. Lekker overal tegen aan schoppen maar dan wel met een brede grijns op je gezicht en een latex regenboogpakkie aan. Het doet me echt goed dat ik inmiddels kan kiezen wat ik wil doen. Jarenlang kon ik ten gevolge van mijn ongeluk niet meer naar drukke feestjes of andere dingen die veel energy kostten. Kunst was ook het enige wat ik echt nog kon doen. Inmiddels 7 jaar later voel ik me stukken beter en heb ik de keuze om voor mijn kunst te kiezen maar toch sporadisch nog een bizar feestje neer te zetten. En hoe! Ik heb er zo veel zin in!

18-06-2021: Mentorship

Na een welbewogen week van de presentatie van ‘het laatste avondmaal’, ben ik overladen met gave nieuwe opdrachten. Super leuk! Zo mag ik o.a. een werk creëren voor een Art dealer: een verzamelaar uit Zwitserland wil een portret van hem en zijn dochter en twee Nederlandse gezinnen willen een extravagant out of the box portret. Best ineens een drukke tijd, omdat de kunstbeurs PAN Amsterdam en Scope art show Miami al op de planning staan voor de komende tijd. Op dit soort momenten vind ik het altijd erg fijn om te klankborden met mijn collega/mentor Tjalf Sparnaay.

Enkele jaren geleden was ik met een groepje kunstenaars op atelierbezoek bij Tjalf. Onder de indruk als ik was nam ik me voor om hem eens te benaderen, maar dan alleen als ik echt wat boeiends te vragen of melden had. Zo stoeide ik eens met een zakelijke vraag en trok ik de stoute schoenen aan om hem te bellen. Niet in de veronderstelling dat hij nog enig idee had wie ik was, hoorde ik een super enthousiaste man aan de andere kant van de lijn die vertelde dat hij me in de gaten had gehouden en graag mijn mentor wilde zijn. Blozend (gelukkig voor hem onzichtbaar) greep ik dat aanbod graag met beide handen aan. En zo liepen we enkele maanden later door Artis tussen de hyena’s en een treurige olifant de zaken en struikelpunten te bespreken. Tjalf is echt een topper in het bedenken van unieke locaties om te meeten. Zo hebben we ook eens een tour gemaakt door Amsterdam waar we zijn oude stamkroeg bezochten en voor het huis van de bekende kunst-verzamelende familie Sixt stonden. “Binnen hangt een Rembrandt en een werk van mij”, vertelde hij tijdens de tour. #goals! Zo gaaf om dat mee te maken.

Waar ik zelf toch best een helder idee heb van het pad dat ik wil bewandelen met mijn werk, is Tjalf een internationaal gesettelde top hyperrealist die ook olieverfwerken maakt en alle gekke situaties in de kunstwereld al heeft meegemaakt. Tijdens mijn presentatie weekend is hij op bezoek gekomen om mijn recente werk ‘het laatste avondmaal’ te bezichtigen. Een ideaal moment om punten in mijn carrière te bespreken. Er is geen ander die me zo goed begrijpt als het gaat over de eenzaamheid van het vak. Je bent hele dagen in je eentje aan het creëren waarvan je hoopt dat je creatie het juiste resultaat voor de klant of kijker oplevert, maar nog meer het gewenste resultaat voor jezelf. Even sociaal lunchen of dineren met iemand kan je focus enorm verstoren waardoor je toch vaak kiest om door de week je sociale momenten te beperken en full pull door te werken. Verder is het erg fijn om een ervaringsdeskundige om je heen te hebben die jou ideeën over prijzen, beurzen en deals, bevestigd of bevraagt.

Er zijn kunstenaars die dit allemaal in handen van een agent of gallery leggen zodat ze 100% van hun tijd aan creatie kunnen toewijden en 50% a 60% van de opbrengst moeten afstaan. Echter vind ik het zelf juist ook een uitdaging om aan mijn eigen marketing, netwerk en sales te werken. Op deze manier behoud ik altijd de controle over alle aspecten zelf. Ik vind dat als je als kunstenaar van je werk wilt kunnen leven, je het als een bedrijf moet oppakken. Een eigenaar van een advocatenbedrijf gaat ook niet alleen romantisch praten over de zaak van de cliënt zonder met de klant te communiceren, mail te beantwoorden en alle andere randzaken op te pakken. Je moet het gewoon zelf doen en er zelf in geloven vind ik.

Momenteel werk ik verder alleen met een art consultant uit New York die een groot netwerk heeft en potentiële klanten voor mij benaderd. Zij is echt een topper en net zo gek als ikzelf, wat de communicatie heel prettig maakt. Ik heb haar op de beurs in Miami ontmoet en sindsdien doet ze super veel aan mijn zichtbaarheid in de USA.

Tot zover!

03-06-2021: Mijn grootste werk OOIT is klaar

Mijn grootste werk tot nu toe heb ik recentelijk afgerond: “The last supper of abundance”.
Het is mijn moderne versie van het laatste avondmaal.
Het laatste avondmaal is een eeuwenoud tafereel wat al in vele manieren vertaald is door diverse kunstenaars als o.a. David LaChapelle en Andy Warholl. Voor mij was het een eer om dit tafereel een eigen interpretatie te mogen geven. Ter vooronderzoek is er gekeken naar de originele rollen van alle twaalf apostelen uit verscheidene evangeliën. Je zult dan ook niet 12 apostelnamen uit een enkel verhaal vinden. Voor mij zijn juist de diverse versies van een enkel verhaal een exact voorbeeld van de mensheid. Elk element aan en op tafel heeft een hedendaagse vertaling gekregen. Na het zien van de muurschildering in  Bar/Restaurant de Zwarte Silo in Deventer verzocht de opdrachtgever mij om het laatste avondmaal ook op een minder hyperrealistische manier te schilderen met een grove streek.
Het werk is in meerdere lagen olieverf opgebouwd en in klassieke technieken uitgevoerd. Ik heb er veel symboliek in verwerkt zoals een dikke donut in de plek van de heilige hostie een naakte dame in nettopje die verwijst naar de apostel die ooit visser was.
Enkele rollen uit het werk toegelicht:
  • Johannes – De verteller (links). Op verzoek van de opdrachtgever bevindt Alferink zich in een rol op het doek. Haar plaatsing is een fractie hoger dan de twee zittende luisteraars. Ze wijst met haar arm in een horizontale lijn richting Jezus, wat samen met de tafel als horizontale hoofdlijn in het werk dient. In haar opleiding als etaleuse heeft ze ontdekt dat ieder samenhangend beeld is voorzien van een HDV (horizontaal, diagonaal en verticaal).
  • Judas – De verrader. Rob Dekay was precies gedurende de periode van de grondlegging van dit laatste avondmaal aangewezen om Judas te spelen in de jaarlijkse tv show ‘The Passion’. Wanneer hij en ik elkaar troffen was het dan ook een perfecte timing om hem ook in dit werk de rol van Judas te laten vervullen. Het werk heeft al met al vier maanden schildertijd gekost en is in meerdere lagen olieverf opgebouwd.
  • Jesus is a black woman in Thunderdome style. Vervuld door Shirien Chanelle. De opdrachtgever gaf aan gepassioneerd te zijn over Thunderdome en wilde dit graag in de Jezusrol weergegeven zien. De pose en robe zijn dan ook afgeleid van het Thunderdome logo, maar de pose en activistische positie zijn er eveneens één die de zwarte vrouw al jaren gewild en ongewild aanneemt om haar positie in racisme en het patriarchaat te bestrijden.
De lijnwerking en perspectieven zijn geïnspireerd op de Da Vinci-versie van het Laatste Avondmaal. Het lichtval heb ik afgekeken bij grootmeester Caravaggio die ook de intenste licht donker contrasten toepaste in zijn werk.
Via mijn Instagram of mijn website kun je me benaderen om een High quality-print van dit werk aan te schaffen.
@maudy_alferink
www.maudyalferink.com

21-05-2021: Hoe staat het ervoor met het laatste avondmaal? Check de vlog!

06-05-2021: De eerste update!

Introductie

Geboren en getogen in het Oosten van NL in Heeten. Na de havo heb ik aan het Cibap en de Styling academy in Amsterdam gestudeerd om een eigen bedrijf in mode en entertainment te beginnen. Dit heb ik tot en met 2014 gedaan. Dat jaar gooide een auto-ongeluk mijn leven om en ben in vanuit de rolstoel begonnen met schilderen. Zoals alles in mijn leven moest dit ook vol gas. Ik bleef nachten in het revalidatiecentrum wakker om mijn schilderijen te maken.

Van realisme heb ik m’n skills naar Hyperrealisme kunnen liften door inmiddels 6 jaar oefening.

Eenmaal thuis en weer op de been ben ik me meer op mijn onderwerpen gaan focussen. Ik vind alles wat vrouwelijk is belangrijk om vast te leggen. Ik kijk naar de hedendaagse maatschappelijke visie van kracht in vrouwelijkheid. Daarom schilder ik alle versies van vrouwen modern en onbevooroordeeld. Ik schilder vrouwelijkheid in alle maten en vormen en op alle vlakken van het LGBTQ spectrum.

Ik doe ook opdrachten en dan schilder ik wie maar in de opdracht hoort, maar dan wel altijd met een lekker Maudy-sausje erover. Kleur, glitter, glans en fashion en een knipoog hier en daar.

SCROLLEN