Dik en Pier maken levensliedjes voor onvolwassenen. Natuurlijk richten ze zich op kinderen maar ook volwassenen begrijpen maar al te goed wat er zich in het leven van deze twee kameraden afspeelt. Het duo zet graag de tent op z’n kop met liedjes over een gekke oom, een boze buurman of oversmerige toversoep maar nemen net zo lief gas terug voor een lied over Samira, het nieuwe buurmeisje dat moest vluchten voor oorlog.
Voor Dik en Pier is jeugdtheater vooral een muzikale beleving. Basis voor hun voorstellingen zijn altijd de liedjes en deze worden tijdens de voorstelling altijd verbonden door onderwerpen als vriendschap en gekkigheid maar ook pesterij en ruzie. Met hun muzikale voorstellingen zijn ze zelfvoorzienend en zijn altijd en overal inzetbaar. De kinderen gaan altijd met een grote glimlach naar huis, al fantaserend over wat zij in hun toversoep zullen doen. Dik en Pier zijn zeer benaderbaar en maken na de voorstelling graag nog een praatje met hun enthousiaste publiek.