Deze band is zoals we dat noemen de belichaming van Britpop. Een band met goed uitziende knapen die goeie nummers met rake teksten schrijven die worden omarmd door zowel huismoeders als football hooligans. Een perfecte combi toch?
Razorlight vindt zijn oorsprong in 2002 in de Engelse hoofdstad wanneer Johnny Borrel en Björn Agren samen de studio in gaan en de muzikale vonk overspringt. De eerste demo’s worden gemaakt en deze worden naar het Londense Indierockstation XFM gestuurd. Hier zijn ze zo onder de indruk van de band dat hun demo’s helemaal grijs worden gedraaid, iets wat vrij ongebruikelijk was voor dit station.
Omdat er nog geen officieel materiaal van de band te verkrijgen is, gaan de fans massaal de demo’s die worden uitgezonden op XFM illegaal verhandelen. Inventief als je het mij vraagt… als jullie het maar laten!
Het laat wel meteen zien hoe populair Razorlight is ‘from the getgo’, al wordt de band in de jaren daarna voorbijgestreefd door bands als Kaiser Chiefs en Franz Ferdinand.
Totdat het ‘self entitled’ album Razorlight wordt gelanceerd met platen als ‘In the Morning’ en ‘America’. Hierna kent de band geen rust meer tot hun sabbatical in 2009. Deze duurt maar liefst 9 jaar lang… keal wat een tijd…
Bijna net zo lang als deze bio dus we gaan er langzaam een eind aan breien. Wij zijn maar wat blij dat deze heren uit de UK op de boot zijn gestapt om op de Zwarte Cross op te treden! En helaas nu weer relevanter dan ooit; “all my life! Trouble in America”
Dus wees erbij mensen, want de enige plek waar je nooit ‘trouble’ treft is op de Zwarte Cross! SPOKEN!!!